Duitse films, post uit Nederland en perenstrüdel

Lieve allemaal,

Dinsdag ben ik inderdaad met de familie mee gaan zwemmen. Eerst had ik mijn charmante strandbadpak aan (je weet wel, die zonder bandjes en waarbij je als je één borstcrawlslag maakt hij om je billen hangt. Eigenlijk dus niet echt iets voor mij) en daarna verder gegaan in een waterpolo variant. Kan je tenminste normaal kindjes mee door het zwembad gooien (vond Yannick erg vermakelijk, wat ik al zo had ingeschat).
's Avonds op de bank de film Cowboys and Aliens gekeken. Eerst in het Duits, waarbij Daniel Craiq (je weet wel, die van James Bond) dus 'Duits' praat. Echt te hilarisch voor woorden, ik ga iedere keer stuk. Ik snap ook niet dat volwassenen dat nagesynchroniseerde er tof uit vinden zien. Je ZIET toch dat het niet past?! Later hebben we hem op Engels gezet, dan snapte ik er tenminste ook nog wat van.
Natuurlijk met een glas wijn erbij, per slot van rekening leef ik samen met een sommelier. Ik vroeg aan haar hoe dat gaat sommelier zijn en wat ze van deze wijn vond (chardonnay uit 2010). Het was heel leuk om haar te zien ruiken en proeven en denken. De wijn was van een volle, goed gerijpte druif en smaakte naar abrikoos en mango. Heel interessant allemaal.

Chardonnay uit 2010

Gisteren was mijn eerste echte dag alleen en dat ging eigenlijk verbazingwekkend goed. Met Fiona gewandeld, 's middags skype met papa en 's avonds de kinderen alleen. We hebben een heleboel hartjes getekend en geknutseld en op het bed van papa en mama gelegd. Yannick rende heen en weer tussen tekentafel en slaapkamer en Hannah en ik kleurden en knipten als gekken. Fiona zat het geheel met veel genoegen gade te slaan. Daarna met z'n 3en in bad gezet en toen tv kijken, een verhaaltje en slapen.
Fiona slaapt meestal pas laat, rond een uur of 10, dus die was nog even wakker. Ze was een beetje huilerig en wilde niet echt iets doen, maar als ik wat anders ging doen was het ook niet goed. Dat kwam denk ik doordat Michel tussendoor binnenkwam, omdat ze de ouderavond van Yannick waren vergeten en hij daar snel heen moet.
Vanmorgen bij het ontbijt was er post voor mij uit Nederland! Heel leuk, van opa en oma Bosma. Ik heb ze vandaag meteen een brief terug geschreven (over mijn papier-koop-avontuur zo meer).

Ik heb de kaart boven mijn bed gehangen, aan de 'wall of remembrance' Daarna weer met Fiona gewandeld die vervolgens in slaap viel. Ohja en ik kwam er achter dat mijn beloofde goedkope beltarief HARTSTIKKE duur is! 29ct per sms! Dus ik ben nu aan het ontdekken waarom dat zo is en ik heb ze ook gezegd dat ik mijn 10 euro terug wil (hoppaa, als je wat wilt, doe het dan meteen goed).
's Middags weer skype en afgesproken met Rick om elkaar a.s. maandag in Keulen te ontmoeten. Rick is iemand die ik nog ken via de Houtrib en waar ik menige leuke gesprekken mee heb gevoerd. Hij woont al een poos in Keulen, aangezien hij een Duitse vriendin heeft. Zij gaan de komende maanden ook rondreizen en is dus nog maar kort in Keulen. Maar het leek mij wel erg leuk om elkaar nog een keer te treffen (en hem denk ik ook) en een rondleiding door Keulen te doen. Dat gaat dus maandag gebeuren. Ik ga eerst zelf naar het Parfummuseum en dan 's avonds met Rick op stap.
Vanmiddag ben ik dan ook even op zoek gegaan naar het station hier in Gummersbach. Ik wist dat het ergens langs de weg lag, maar niet precies hoe ver.
Toen ben ik dus één of ander tweedehands winkeltje ingelopen om de weg te vragen. Daar was niemand, dus ik ging even rondneuzen. En wat ik dáár toch vond...... Een jasje, dat mij paste (sowieso al speciaal, aangezien mijn brede bovenkant nooit ergens inpast), in de stijl van Chanel (heeft geen uitleg nodig) (ondertussen ging mijn mode-hartje, die de laatste tijd nogal traag klopte, steeds harder bonken) én.... met bontkraag (ik zeg niet of ie echt is of niet, want dan heb ik het weer gedaan). Ik heb nog ééven gedacht: HEB IK DIT ECHT NODIG?! Maar toen kwam de verkoper binnen die met een zeer zwaar accent tegen mij begon te praten. Heel gezellig, gesprek en aan het eind vroeg ik nog even wat het jasje kostte. WEET JE WAT HET KOSTTE?! 5 EURO. Echt hoor, toen begon mijn mode-hartje helemaal op hol te slaan. Alleen een modehater neemt het dan toch niet mee? En per slot van rekening heb ik het wél nodig. Het wordt hier immers al gauw winter en dan heb ik zo'n warm jasje écht nodig.

Kom op jongens.
VIJF EURO.
Dus nu hangt ie aan mijn kast te pronken. In het echt is ie trouwens mooier en glanst het bont meer en zijn de kleuren scherper.
Oja en daarna heb ik het station nog gevonden hoor.
Op de terugweg heb ik in het Kaufhaus postpapier voor opa en oma gevonden. En dat Kaufhaus was al een avontuur op zich. Het is een supermarkt, maar dan in Amerikaanse stijl. De afdeling Milka chocolade besloeg een halve want en dan heb ik het nog geen eens over de minstens 200 verschillende soorten diepvriespizza gehad. Hartstikke leuk dus allemaal.
Nou en toen kwam de avond.
Die was een redelijk drama. Yannick was super druk en wilde niet normaal doen. Toen heb ik hem in de gang op de bank gezet. Ik heb bedacht dat als ze stout zijn ze daarop moeten zitten.
Tot 20 geteld en toen mocht hij er af (maarja, tegen de tijd dat ie er op zat waren we 5 minuten en een hoop gebrul verder).
Daarna was hij eigenlijk niet veel rustiger, maar ging toch spelen. Als ze iets vervelends doen dan zeg ik eerst dat het niet mag en dan stoppen of ik pak het af...1,2,3 en als ze dan niet luisteren word ik boos. Geloof dat ze dat wel snappen, maar het kost een hoop energie.
Vervolgens mochten ze film kijken, maar niet helemaal af, want om 8 uur moeten ze slapen. Dus Yannick zegt: 'Jaa, maar mama zei dat we film mochten kijken, helemaal'. Ik: 'Mama is hier niet en je moet nu naar mij luisteren en ik zeg dat je moet gaan slapen. Van mama mag je de film ook niet helemaal afkijken.' Yannick: 'Jaa, maar...' Ondertussen holt Fiona weg. Kom ik terug heeft hij zijn moeder opgebeld! Die zei gelukkig dat dat niet mocht.
Het douchen en tandenpoetsen ging gelukkig goed, alleen daarna moesten ze slapen. Hannah slaapt meestal in haar eigen bed en Yannick in het bed van zijn ouders. Nu wilde Hannah ook in het bed van papa en mama slapen. Maar dat was van de week ook al zo en toen hebben ze liggen keten en praten.
Ik wilde dus dat Hannah naar haar eigen bed ging en dat deed ze niet. Oke, 1,2,3 nee? Toen tilde ik haar op en heb ik haar richting eigen bed gedirigeerd. Vervolgens werd Yannick boos en ging hij mij slaan, waarop ik weer boos op Yannick werd. Gekeken of Hannah in bed lag, waarna ik Yannick aan de telefoon aantrof om zijn moeder te vertellen dat Hannah niet in het grote bed mocht en hoe stom Anouk wel niet was en wat al niet meer. Nou toen was ik natuurlijk helemaal boos.
Hij ging boven aan de trap staan wachten tot mama kwam en ik heb mij toen maar even teruggetrokken en DIEP adem gehaald en tot 10000 geteld. Daarna was de rust gelukkig weergekeerd en ik gevloerd. Birgitta vertelde dat als ze echt persé daar willen slapen het goed is, behalve op maandag en dinsdag want dan zijn zij vrij (af en toe snap ik er zelf ook even geen drol meer van, maar ik volg maar gewoon wat zij zeggen).
Fiona is rond 9 uur nog érg wakker dus ik ging met haar schauken (schrijf je dat zo Lenja?) --> schommelen.
Daarna gewassen en tandengepoetst waarna ze in mijn armen (terwijl ik liep) in slaap viel. Dat was dan wel weer erg vertederend. Toen kwam Michel nog naar boven met een bord perenstrüdel met zelfgemaakte vanilleslagroom. Hij vond mij denk ik een beetje zielig, omdat het zo'n klote avond was. Hij en Birgitta hebben wel vaak gezegd dat het niet erg was en dat ze het juist goed vinden gaan en dat het erbij hoort. Dat weet ik ook wel, maar het is toch vervelend. Je wilt het gewoon goed doen.
De perenstrüdel was heerlijk!

Jammie!!

Het bord heb ik zelf naar beneden gebracht, kon ik even met het keukenpersoneel kletsen. Die kwamen met z'n allen vragen wat er was enz. dus dat heb ik toen even smeuiig verteld. Ze vonden het erg vermakelijk en ondertussen voelde ik mij ook wel weer wat beter :-) . Morgen ga ik bij hun eten, wat ze ook erg leuk vonden.

Ondertussen is alles dus weer goed!

Veel groetjes,

Anouk

Pizza bakken met Chris en ontbijt in Gummersbach

Lieve allemaal,

Ik geloof dat ik gebleven was bij zondagmiddag. Zondagmiddag heeft het echt aan één stuk door geregend. We zitten hier namelijk in een dal, tegen een berg aan. Alle wolken die niet over die berg heen kunnen regenen boven ons hoofd leeg. Voordeel: veel mooie bloemen. Nadeel: veel regen.
Goed, ik was dus vrij en had niet echt iets om te doen. Blog bij gewerkt, boek gelezen en de kinderen waren   naar het Kindergartenfest. Birgitta kwam na het werk nog even snel omkleden en zag mij zitten en aangezien ik er volgens mij een beetje verloren uitzag begon ze maar even een gesprekje. Ik vroeg haar of ik misschien een keertje, als ze tijd hadden in de keuken, daar mee kon helpen. Zoals jullie misschien wel weten vind ik koken erg leuk en aangezien hier veel toffe dingen worden gekookt (en er daar mensen van mijn leeftijd zijn, waarbij ik geen luiers hoef te verschonen, met knuffels hoef te spelen of boekjes moet voorlezen), hoopte ik dat ik er misschien nog eens wat kon leren.
Dus Birgitta werd meteen helemaal enthousiast en zei dat ik ook nú wel even kon gaan kijken daar. Ze zei dat ze vast wel wat taart hadden om te proberen. Daar werd ik dan weer erg enthousiast van en samen gingen we eens even kijken.
Chris de keukenhulpchef (?) ging op dat moment net pizza bakken voor de crew's diner. Ik was een beetje teleurgesteld, aangezien pizza niet echt hoog op mijn 'I want to cook' lijstje staat. Eerder een koe leren slachten of goed sushi maken ofzo. Maar: ook pizza maken schijnt een apart vak te zijn. Het uitrollen kon ik dus klaarblijkelijk niet en moest Chris voordoen. Verder waren alle ingrediënten al gesneden, dus het was niet érg vermoeiend. Daarom maar even uitgebreid met het keukenpersoneel mijn Duits geoefend.
Chris vertelde dat de meesten hier 2 weken school hebben en dan weer 2 weken in de keuken werken. Hij wilt later zijn eigen restaurant openen, een beetje in dezelfde sfeer als de Muhlenhelle (oja en hij is 21 en heeft een eigen auto :-) ).
Verder heb ik met de twee meiden die in de bediening stonden gepraat (ik weet even niet hoe ze heten). Ze vroegen of ik vaak uitging in Nederland en of ik dat leuk vond. Dus ik zei (in mijn allerbeste hakkietakkie Duits) dat ik erg van dansen hou en dat graag met mijn vriendinnen deed. Daarna vertelden ze dat er één keer per maand op zondag in Keulen een groot feest is voor hotel en restaurant personeel. Die zijn namelijk op maandag en dinsdag hier vrij en kunnen dan uitbrakken (ipv op zaterdag uitgaan en de rest van je weekend als een zombie doorkomen). In mijn werkschema ben ik natuurlijk ook vrij op maandag en dinsdag, dus ook voor mij is dat erg geschikt.
Dat lijkt mij natuurlijk erg leuk en gezellig, dus dat hebben we dan ook afgesproken. Verder vonden ze mijn Duits al best goed (HA!) en ze vonden mij een gezellige meid en het leek ze leuk als ik mee ging. Dat is natuurlijk fijn om te horen als je sehr alleine in een nieuw land bent.
Verder taart gegeten en het beste van alles: een flesje cola meegekregen (hé, het was al een week geleden hoor). Oja en de huisgemaakte bonbons uitgeprobeerd.
Uiteindelijk was het nog een leuke middag geworden.
's Avonds voor gelezen aan de kinderen. Yannick kroop op mijn schoot en Hannah kwam ook dicht tegen mijn aanzitten. Fiona drentelde door de kamer met een boekje in haar hand. Dat zijn de momenten dat het au pair zijn natuurlijk erg leuk werk is!
Gisteren was mijn eerste vrije dag, maar ik ben met de familie meegegaan naar Gummersbach. Daar heb ik mij met Michel aangemeld bij het gemeentehuis en meteen ook maar bij de taalcursus. Ook die vrouw vond mij geen 'Anfänger' meer (HA!). Daarna ontbijt bij een café, waar we eigenlijk de hele ochtend zijn blijven hangen. Ik heb met Opa en Oma en Birgitta gesproken over verschillen tussen Duitsland en Nederland en het Nederlandse drugsgebruik. Altijd erg interessant.
's Middags lunch in de tuin (want het was nu weer supermóói weer) en daarna heb ik hardgelopen, gelezen (fifty shades of grey deel 2, engels oefenen is toch ook belangrijk? :-) )en met papa en mama geskyped. Daar begint binnenkort weer het normale school leven! Raar om te bedenken.
's Avonds was er op de tv een debat met een man van de neonazipartei uit Oostenrijk. Afgelopen weekend waren er ook demonstraties en tegen-demonstraties in Gummersbach (niks van gemerkt verder). Raar om te beseffen dat dat zo dichtbij is. Eerst bespreek je er artikelen over uit Der Spiegel in de Duitse les en dan zit je in Duitsland en hoor je je gastgezin zich zorgen maken over diezelfde opkomende radicale partij. Gelukkig maken ze zich er zorgen over, ik weet niet wat ik gedaan had als ze dat niet deden.... (maargoed, alles is hier (nog steeds) biologisch en ik hoorde gisteren dat Yannick naar een speciale Kindergarten gaat zonder plastic speelgoed en met alleen maar biologisch eten. Dierwelzijn staat hoog in het vaandel hier, dus het lijkt mij sterk dat je je dan niet om de mensheid in zijn geheel bekommert en rechts radicaal bent)
Ohja: mét een goed glas rode wijn erbij. Het is tenslotte weekend! (maandag en dinsdag gelden hier als weekend).
Daarna opa en oma gedag gezegd, want die zijn vanochtend (dinsdag) vertrokken. Vanaf morgen is begint dus het echte werk! Vanmiddag gaan we geloof ik naar het zwembad. Dan ga ik meteen even kijken op welke tijden je er baantjes kan zwemmen. Birgitta heeft ondertussen ook naar de muziekschool gebeld. Het jeugdorkest gaat helaas niet, want dat is ook op dinsdagavond net als de taalcursus. Nu ga ik dus maar kijken of ik gewone lessen kan volgen (ik dacht: ik ben hierheen gekomen om Duits te leren, dus dat staat op nummer één. In een orkest kan ik mijn hele leven nog. Maar wel erg jammer, daar niet van).
Verder ben ik aan het kijken of ik een yoga cursus kan volgen (haha!). Ik begin mij  nu echter wel af te vragen of dat zo geschikt is voor mij, aangezien ik redelijk 'down to earth ben'. Maar ik heb het altijd al eens willen proberen en aangezien dit toch immers het 'jaar van het avontuur' is kan ik het maar beter nu doen. Als het niks is kan ik hier altijd nog de cursus 'Hilf, mein Hund wird alt!' volgen (ja, die bestaat hier dus écht).
Zo, ik geloof dat ik weer erg veel geschreven heb, meer dan ik van plan was! Helaas geen foto's om erbij te doen. Ik zal zoveel mogelijk foto's maken van alles, maar soms zijn het niet echt interessante dingen om te fotograferen.
Iedereen trouwens erg bedankt voor alle positieve reacties op mijn blog! Ik ben nog maar een week weg en mijn blog is nu al ruim 1200 keer bekeken! Sommige artikelen worden minstens 50 keer aangeklikt! (ik ben even trots :-) ). Hartstikke leuk!!
Voor nu zijn jullie weer up to date.

Veel groetjes uit Gummersbach,

Anouk

Indianen en gekrijs

Hallo allemaal,

Gisteren ben ik met Hannah en Yannick een uur in de speeltuin geweest. We speelden indiaantje en ik was die indianen Köningin Hannah de indianen Prinzessin en Yannick de indianen Prins. Buffels, Löwe (leeuwen) und Kaninchen (konijnen) neergeschoten en opgegeten. Paardgereden over de groene velden, waarvan hieronder een filmpje.

Toen ik 's middags vrij was heb ik met mijn nieuwe Ipod hardgelopen, waarop dat Nike trainingsprogramma zit en daar heb ik mij nu ook bij aangemeld. Heel leuk, kan je precies zien hoeveel je al gelopen hebt en hoe goed je het doet en hoeveel calorieën je al hebt verbrand.
Na het avondeten had Fiona op het kleed gepoept, waarna ze onder de douche moest (ze moet zindelijk worden, wat nog niet echt lukt en daarom loop ze soms zonder luier rond). Toen begon het bekende Fiona geschreeuw, wat inhoud dat je doet alsof je huilt, maar eigenlijk gewoon heel hard schreeuwt en dan daarmee probeert te bereiken dat de volwassenen doen wat jij wilt. Waar Anouk Bosma niet intrapt.
Dus gewoon onder de douche gedaan (eerst krijsen dat ze er onder moest, toen krijsen toen ze er weer uit moest) en vervolgens afgedroogd en schone kleren aan.
Ze gaat ook krijsen als ze in haar kinderstoel moet, waarna haar moeder haar dus naast haar op de gewone stoel zet. Dat ga ik dus niet goed vinden heb ik al bedacht, want dan blijf ik bezig. Maar Fiona heeft volgens mij al heel goed door dat mijn NEIN ook echt nein betekend, want ze ging het laatst even  uitproberen en toen hield ik dus voet bij stuk (krijs krijs krijs) en kwam ze erachter dat het niet werkte. Toen liep ze dus maar weg.

Fiona

's Avonds heb ik geskyped met Eline en Annabeth, wat heel gezellig was. Net alsof ik gewoon bij Anna thuis op de bank zat, ipv 306 km verderop!
Ook nog wat zwemclubs, een muziekschool en een yogaschool benadert. Dan hoop ik dat mijn week binnenkort wat meer gevuld is, want als je van een druk school/sport/vrienden/muziek schema naar een kindjes/vrije tijd schema gaat is dat nogal saai. Dus dan heb ik wat meer vermaak in mijn vrije uurtjes :)

Oh, overdag was er trouwens een bruiloft in het restaurant! Ik heb stiekem een foto gemaakt van de bruid, ik blijf per slot van rekening een toerist :)

Vandaag naar de paardjes en geiten geweest. Aangezien het hier vandaag veel regent waren we redelijk snel weer terug.

Anouk en Hannah

Yannick

Und jetzt bin ich in mein Zimmer! Morgen ben ik vrij en ga ik volgens mij met Michael naar Gummersbach om me in dit huis in te schrijven en aan te melden voor de cursus Duits.
Dat was het weer voor vandaag!

Groetjes uit Duitsland,
Anouk

Wijn van 3000 euro, scheetjes en plantjes

Hallo allemaal!

Aangezien alles nieuw en spannend en leuk is enzo schrijf ik denk ik de komende tijd veel op mijn blog. Ik denk dat het later wel minder zal worden.
Gisteravond heb ik samen met Hannah als verassing voor Opi en Omamma een stukje muziek ingestudeerd. Hannah speelt ong. een jaar blokfluit en daardoor is het erg moeilijk om met haar samen te spelen. De ene maat gaat ze supersnel en de andere maat is moeilijk en gaat ze langzaam.
Daarna met Opi wijn gedronken, aangezien Birgitta dus sommelier is en de wijnkoelkast hier in de woonkamer groter is dan de gewone koelkast in de keuken.
Opi vertelde dat Birgitta vroeger (vóór de kinderen) aan verscheidene sommelier wedstrijden mee had gedaan en ook een keertje 1e van Duitsland is geworden. Onder het restaurant hebben ze een wijnkelder waar wijnen liggen van wel 3000 euro!!
Vanochtend met Opi en Fiona gewandeld en meteen nieuwe blaren door mijn erg leuke nieuwe All Stars.
De zus van Omamma was er vandaag en zij was vroeger Operazangeres in Salzburg. Nu heeft ze een zang/muziek/adem school in Frankfurt. Eerst wist ze niet zo goed of ik Duits sprak enzo en spraak ze erg LUID en LANGZAAM. Dat was wel lachen. Later merkte ze dat ik het meeste wel begrijp en begon ze gewoon een gesprek met mij.
Ik moest natuurlijk ook even wat muziek spelen op mijn altviool en daar vroeg ze ook een hoop over. Aangezien ik de hele vakantie niet gespeeld heb zitten mijn vingers op het moment nogal vast, dus het ging niet erg prachtig, maar ze vond het goed. Ze vond mij een leuke au pair en ze zei dat ik de kinderen vast wel wat kan leren en ze ook zeker onder de duim kon houden, haha! Verder vroeg ze mijn email adres, omdat ze vrienden van vrienden van familie heeft (ofzo) die ergens in Nieuw Zeeland wonen en waar ik zeker wel op bezoek kon als ik daar was. Toen ze wegging kreeg ik een dikke knuffel.

De winkelstraat in Gummersbach: ganz nicht special!

Dezelfde straat

's Middags toen ik vrij was ben ik met de bus naar Gummersbach gegaan. De omgeving is hier erg bergachtig met veel bossen en leuke Duitse (houten) huizen met geraniums ervoor. Gummersbach is klein en heeft één grote winkelstraat. Aangezien ik de hele kofferbak vol had gepakt met kleren en spullen en ik er hier achterkwam dat ik géénéén wit shirt had meegenomen, heb ik er in de uitverkoop meteen maar eentje gekocht. Verder kaarten voor de opa's en oma's, een leuk plantje voor op mijn kamer (dat vonden de medewerkers uit het restaurant erg grappig. Ik zei: Ich komme aus die Niederlande, ich liebe Blüme! Dat snapten ze wel) en een nieuwe simkaart voor mijn telefoon. Mocht je dus geen whatsapp en/of skype hebben en mij tóch even wilt spreken dan kan ik nu ook goedkoop terug smsen. Het nummer kan je vragen via abosma11@hotmail.com.

'Helaas' geen tulpen!

Daarnaast heb ik ook een heel groot ijsje gekocht, aangezien er hier in huis niet erg veel zoetigheden zijn! Mijn moeder vroeg zich af hoe Birgitta zo slank kon blijven, nou: die eet dus niet in het restaurant, maar thuis, waar het ontbijt bestaat uit biologische yoghurt (mager!) met biologisch fruit en biologische muesli. Het middageten is dan wel gewoon brood, maar niets zoets en met wat groente erbij. Tussendoor niks. Gisteren hadden we bij het avondeten een hoeveelheid pasta die Lars als voorgerecht zou nemen, terwijl we met 8 man waren. Daarvan heb ik dan ook het meeste genomen. Vandaag kookte oma en hadden we gelukkig lekker kippenpoten uit de oven en soep en natuurlijk: groente en sla.
En ALLES is biologisch.
Het is maar goed dat ik geen moeilijke eter ben anders had je het hier niet overleefd. Ohja en last but not least: in de koelkast staat mineraalwater, (biologisch) appelsap en een of ander bessensap. En wijn. Geen cola, geen fanta, geen sinas, geen cassis, NIKS. En de thee is ook erg raad eens: biologisch.
Ik heb helemaal niks tegen biologisch, alleen een lekker roze koek met gemartelde rode luizenprut erover op z'n tijd is best lekker. Samen met een groot glas koude cola vol suiker en koolzuur waar je tanden van weg rotten.
Dus je begrijpt waarom ik wel een lekker ijsje verdiende en ik nu vast wat chocolade uit mijn doos heb gevist. Ik vond dit wel een redelijke noodsituatie.
Niet dat het eten niet lekker is hoor! Alleen wel heel erg gezond.
's Avonds een film met Yannick gekeken op de bank over Drage (Draken). Yannick is echt een óntzettend jongetje, de hele dag overal aan de friemelen en te frutten. Ik had een shirt met glitters aan, dus dat was natuurlijk meteen een favoriet pulk object. (Nein, Yannick!)
Hij kroop gezellig tegen mij aan en op een geven moment begon het wel erg verdacht te ruiken. Ik vroeg of hij een poepie had gedaan, waarna ik een grote grijns zag en ik dus genoeg wist. Hmm, hoort erbij denk ik!
De kinderen zijn vandaag in bad geweest en daarna voorlezen (dino's bij de een en vissen bij de ander) en dan het bed in!
Und jetzt bin ich fertig!
Ik merk dat ik het erg moeilijk vind dat mijn woordenschat zo beperkt is. Aangezien hij in het Nederlands nogal groot is en ik normaal ook nogal veel praat is dat soms echt frustrerend. Ik merk dat ik veel in mijn hoofd 'praat' wat een mengelmoestaaltje is van Duits, Nederlands en Engels. Soms zegt iemand ook iets tegen mij, bijvoorbeeld tijdens het eten en als ik dan op dat moment niet met mijn hele aandacht geluisterd heb (wat meestal zo is, want tijdens het eten worden hele gesprekken gevoerd), heb ik het niet gehoord, terwijl je in het Nederlands dan gewoon weet wat er gezegd is.
Ook gesprekken tussen anderen zijn dus moeilijk te volgen.
Maar: ik ben hier om het te leren en iedereen is erg geduldig en aardig, dus het komt vast goed!

Mocht je nou erg veel medelijden met mij krijgen en mij een grote doos vol met chocopasta, drop en cola willen sturen dan staat hieronder het adres (of als je gewoon wilt weten waar ik uithang):

Die Muhlenhelle
Hohler Straße 1
51645 Gummersbach - Dieringhausen

Tschüss!

Lieve groetjes van Anouk

Anouk in Duitsland, het begin!

Hallo allemaal!

Ten eerste natuurlijk erg veel sorry dat ik niet eerder nog wat op mijn blog heb geplaatst. Ik had gisteren nog even een foto willen plaatsen van de volle auto waarmee mijn moeder en ik naar Duitsland zijn gereden. En ik had nog wat willen schrijven over mijn afscheidsavondje met mijn vriendinnen, maar: ik was ziek!

Van maandag op dinsdagnacht heb ik alleen maar overgegeven, wat ik natuurlijk erg vervelend vond, aangezien ik dus dinsdagavond afscheid zou nemen van mijn vriendinnen en woensdag naar Duitsland moest! Dinsdag dus maar de  hele dag in bed gelegen zodat ik 's avonds nog even gezellig kon doen. Van 5 tot 7 zijn mijn vriendinnen komen eten en die hadden een heel leuk 'Hoe overleef ik Duitsland zonder mijn toffe vriendinnen?' pakket gemaakt. Inbegrepen: Een wereldbol waarop ik kan aanpinnen waar ik allemaal ben geweest dit jaar, een boekje om in het Duits een leuke jongen te versieren (haha en hoe ik naar de dokter moet, brood kopen, de weg vragen etc.), chocolade voor moeilijke tijden met de kids, een hele leuke foto van ze, een Boeddha voor geluk en een heleboel leuke onderbroekjes waarvan ik zelf mocht bedenken waarvoor ik ze nodig had (haha).
Al met al was het allemaal nog heel gezellig, alleen was ik natuurlijk erg snel moe. Het afscheid vond ik wel erg moeilijk, het is echt heel raar dat je elkaar eerst gewoon 5 dagen in de week sprak en daarna nog maar zo weinig! Het voelde ook echt een beetje als een officieel afscheid van elkaar. Zo van: en nu word alles écht anders. Nou 's avonds kwamen opa en oma Bosma ook nog even langs om dag te zeggen en daarna ben ik vroeg naar bed gegaan.
De volgende ochtend voelde ik mij alweer een stuk beter, alleen had ik nog niet veel honger (dat zegt natuurlijk veel als je Bosma heet). De laatste spullen ingepakt en mijn kamer zo veel mogelijk 'rommeltjes en beeldjes vrij' gemaakt. Vervolgens papa uitgezwaaid (was ook weer erg moeilijk) en richting Duitsland!

Tsjaa, je bent een toekomstige fashion studente of je bent dat niet!

Ik vond het een heel raar idee dat ik er geen idee van had hoe het er allemaal uit zou zien. Die paar uur in de auto was de toekomst echt heel 'leeg'. Ik wist niet hoe de kinderen zouden zijn, mijn kamer, het stadje, de komende 5 maanden. Raar en eng.
Na 1,5 wisselden mama en ik en heb ik gereden en meteen kennis gemaakt met het Duitse autorijden! Om de zoveel seconden hoor je aan je linkeroor een enorm lawaai op je afkomen, waarvan je eerst denkt dat het een straaljager is. Dan is het dus géén straaljager, maar een Duitser in zijn element. 150 km per uur ist ganz normal! Als mama in de krant zat te lezen heb ik de auto af en toe stiekem ook even naar de 130/135 gebracht. Ik wilde toch wel even weten hoe snel dat nou is!
Om 4 uur kwamen we aan bij die Mühlenhelle waar Yannick en Hannah vol enthousiasme op mij af kwamen gerend. In de uurtjes daarna ben ik rondgeleid door het huis (GROOT) het restaurant (LUXE!) en het hotel (MOOI!!!). Ik ben voorgesteld aan het personeel en natuurlijk de familie. De ouders van Michel (de vader) zijn hier tot a.s. dinsdag om mij te helpen. Zij komen uit Oostenrijk. Meteen geleerd: Opa en Oma van papa's kant heten Opi en Omamma en de Opa en Oma van mama's kant gewoon Opa en Oma.
Daarna buiten gevoetbald en gehandbald met Yannick.
Yannick is een druk jongetje en doet mij wel een beetje aan Lars denken toen hij kleiner was. Bij het eten viel het potje (huisgemaakte/overheerlijke) tomaten/paprika crème voor op het brood van tafel en in de tijd dat we buiten speelden was hij al 3x ergens vanaf gevallen. Wel erg vermakelijk allemaal.Net stond hij al op mijn deur te kloppen om te vertellen dat hij terug was uit de Kindergarten en of hij mijn kamer even mocht zien.
Hannah is dus de oudste en die is heel lief en zorgzaam. Ze helpt mij de hele tijd met woorden en verbeterd mij als ik iets verkeerds zeg.
Fiona is de jongste en is erg 2! Haha, maar wel een schatje hoor. Zij was nog erg bij haar moeder en Oma.
's Avonds hebben we (mama en ik, de kinderen en opa en oma) in de Bistro gegeten (dat is de 'minder' luxe variant van het restaurant) en ik had ondertussen erg honger.
Vooraf een salade van tomaat, avocado en mozzarella daarna een vispotje en toe een chocolade cakje met ijs en vers zomerfruit. Denk dan: avocado's die precies rijp genoeg zijn, mozzarella die duidelijk niet uit de Aldi komt, een vispotje met St. Jakobsschelpen en allerhande andere dure vissoorten, ohja en het dessert: zo'n cakje wat nog net warm is en op je tong smelt, samen met frambozen en bramen en blauwe bessen (ook geen goedkoop fruit) en huisgemaakt vanille-ijs.
Het bestek (zilver, natuurlijk) wordt met zijde handschoentjes neergelegd en de borden worden altijd allemaal tegelijkertijd opgediend (dus in ons geval hadden we 2 serveersters).
Dus ik dacht: NOOUU dit kan nog wel eens een héél goed half jaar worden! (en: oke, morgen een sportschool vinden!)
's Avonds heb ik Omamma even geholpen met de kinderen naar bed doen. Yannick was erg moe en moest dus huilen. Ik heb mij dus nog maar even met Hannah beziggehouden. In het Duits dus voorgelezen over een dansmuis en een konijn. Hannah hielp mij met uitspraak, dus ook ik had weer wat geleerd.
Daarna ben ik nog even naar mijn eigen mama gegaan en in haar hotel kamer op bed gelegen en een beetje gepraat.
Vervolgens terug naar het huis waar ik de wifi code kreeg en dus meteen maar even inlogde. Mijn vriendinnen waren natuurlijk online, dus ik heb voor hun meteen even een filmpje gemaakt van mijn kamer (ik hoop dat ie werkt):

En dan is het nu weer vandaag! Ik had vannacht niet erg goed geslapen, aangezien mijn maag die hoeveelheid eten nog niet echt aankon. Gelukkig niet overgegeven oid, maar wel veel buikpijn. En natuurlijk een nieuw bed en allemaal nieuwe indrukken, dus ik hoop dat ik vannacht beter slaap.

Mama heeft vanochtend in het restaurant gegeten en ik heb wat met haar mee gedronken. Daarna heb ik haar uitgezwaaid (ook weer even moeilijk) en mijn kamer verder ingericht. Om 10 uur heb ik ontbeten met Birgitta, Fiona en Opa en Oma. Daarna zijn we (Opa, Oma, Fiona en ik) naar de dieren gelopen. Om half 1 waren we weer terug en hebben we middag gegeten met Hannah, die dan ook uit school komt. Yannick eet bij de Kindergarten. 

Nou en van 2 tot 6 ben ik vrij en heb ik dus mijn kamer verder ingericht en met papa en mama geskyped (o, mijn naam is trouwens anoukbosma94, volgens mij heb ik het eerst verkeerd vermeld).

En bij deze is dan ook de officiële eerste dag in Duitsland een feit op mijn blog!

Hieronder zal ik nog wat foto's laten zien.

De keuken van Hajé past er 8 keer in!

Hmmmmm!!

Het restaurant zit in een ander gebouw dan het woongedeelte. Ook boven het restaurant  zijn kamers van het hotel. (in de  Bistro waren gasten, maar dan heb je een beetje een idee!) 

Een deel van het hotel...

...en aan de andere kant het woon gedeelte.

Viktor en Rolf en Iris van Herpen zijn ook nog een beetje mee!

Zo, m'n kamertje is wel gezellig geworden, denk ik zo! Even denken was ik verder nog iets vergeten: Oja, in mijn cadeau pakket voor het gezin had ik de opblaasworst van de Hema gedaan en die is hier al een favoriet speeltje geworden! Verder is handbal hier natuurlijk dé sport en zondag speelt Gummersbach tegen Kiel (2 topclubs). Daar gaan we misschien heen, dus ik ben heel benieuwd!

Liebe grüsse aus Gummersbach!

Anouk