DOEI Nederland! (hallo grote wereld)

Hoi allemaal,

(for English go down)
Pfft, daar zit ik dan. De laatste avond thuis, voor mijn grote avontuur begint.
Afgelopen dagen heb ik vooral veel afscheid genomen van familie en vrienden. Geweldig om te horen dat zoveel mensen met mij mee leven. Maak je maar geen zorgen: ik ga dóór met mijn blog!
Natuurlijk wachtte mij ook de zware taak om mijn tas in te pakken. Al die leuke korte jurkjes en hoge hakken zijn allemaal thuis gebleven. In plaats daarvan zitten er sneldrogende handdoeken, flodder blousejes en handige schoenen in mijn tas.

Verder heb ik van allemaal lieve mensen hele leuke cadeautjes gehad: een draagbare verjaardagstaart van mijn oom en tante, van buurvrouw Silvie een overlevingspakket voor vrouwen in de bush (met knoflook), van buurvrouw Petra een lekker tasje met allemaal kleine leuke dingetjes en van buurvrouw Ria een lieve kaart met een handig foldertje met allemaal plaatjes erop (voor als ik in China wat wil uitleggen en ze geen Engels/Nederlands/Duits praten). Ook nog een boel leuke kaarten, onder andere eentje uit Duitsland van Hannah.
Van mijn vriendinnen nog een heel leuk kussensloop gekregen.
Dan kan ik iedere nacht aan ze denken :-).
Iedereen bij deze heel erg bedankt en ik ga er allemaal goed gebruik van maken!

Pakketje van Silvie met een plaskoker, gelukspoppetje, knoflook en andere kruiden.

Lief!

Hannah mist mij en vraagt of ik wat terug stuur (al gedaan!)

Kusjes uit Nederland van mijn vriendinnen

Vanavond hebben we aardappelen, bloemkool en gehaktballen gegeten. Als toetje vla-flip! Heerlijk Hollands dus. Verder gaan we zometeen misschien nog even een spelletje spelen, nog even als gezin bij elkaar.

Oh, of ik zenuwachtig ben? Nou, ik heb een beetje hetzelfde gevoel in mijn maag als dat ik had met de musical van groep 8 en voor mijn wiskunde B examen: spanning, 'ik kan het' en 'laat het nu maar beginnen, dan zijn we er vanaf'. Ik weet niet of dat zenuwen zijn, maar grappig voelt het wel.
Nou, ik heb er héél veel zin in, maar ik vind het ook héél moeilijk om weg te gaan. Ik ben al een dweil met afscheid nemen en nu laat ik ook nog een vader achter die geopereerd moet worden. Heftig dus.
Maar ik ga er gewoon een super- tijd van maken vol met geweldige ervaringen, nieuwe vrienden, mooie indrukken en stappen naar volwassenheid.
Kom maar op met dat avontuur, ik ben er klaar voor!

Groetjes,
Anouk

My last night home, the big day is tomorrow. Last days I said a lot of 'goodbyes' to friends and family.
It's amazing to hear that so much people read my blog.
My backpack is ready, but I don't take any short dresses or high heels with me. 
I also got a lot of nice presents from family friends and neighbours: a small birthday cake 'to go', a survival kit for young woman in the bush (with garlic against vampires and horrible guys), soap and a lot of postcards. From my friends I got a nice pillowcase, so I can dream about them :)
Today I eat a lot of Dutch food ;)
I don't feel very nervous, it's more that I want everything to start.
It's hard for me to say goodbye and this time even more, because my dad will have an operation.
But I'll have an amazing time with great experiences, new friends.
I am ready for the big adventure!

Auf Wiedersehen Deutschland!

Hoi allemaal,

(for English, go down)
Jaja, het zit er op! Ik ben vanaf nu officieel 5 maanden au pair geweest in Duitsland. Ik heb geleerd hoe je kinderen moet opvoeden, hoe je Duits praat, hoe je nieuwe vrienden maakt en vooral ook heb ik een heleboel over mijzelf geleerd.
Het waren een paar geweldige maanden. De hoogtepunten waren denk ik het weekend naar Sylt (in dat 5 sterren hotel/restaurant), het moment dat Yannick mij toch ook wel heel lief bleek te vinden, Hannah die steeds beter Nederlands las en Fiona die nu de halve dierentuin kan nadoen (i.p.v. alleen een kat).

Vrijdagmiddag begon ik met afscheid nemen van mijn vriendinnen Petia en Marie. We hebben heerlijk Thais buffet gegeten (voor maar 8 euro) en onze verschillende talen besproken.
Petia kende de uitspraak 'kijken, kijken, niet kopen'.
Al met al weer supergezellig!

Marie kwam vanochtend nog even langs, een vriendin van haar had nog Australische dollars en die mocht ik meenemen voor een klein prijsje. We hebben afgesproken om elkaar nog eens op te zoeken, dan laat ik haar Amsterdam zien en zij mij Stockholm!

Vandaag was het dan echt de laatste dag. We zijn met zijn allen gaan schaatsen, voor de kinderen de eerste keer. Yannick was eigenlijk best wel goed, maar misschien kwam dat omdat hij niet bang was om te vallen. Hannah durfde niet zo goed en haar schaatsen waren eigenlijk ook een beetje te klein.

Voor mij ook leuk om weer even te schaatsen, was toch wel lang geleden!

's Avonds na het eten kreeg ik nog een mooi fotoboek van de kinderen (en Birgitta) met allemaal foto's van de Muehlenhelle en de kids. Heel leuk!

Voor hun had ik ook nog een boekje gemaakt. Zie hieronder het filmpje. Op de lege bladzijdes heb ik een persoonlijk verhaaltje aan de kinderen geschreven.

Toen ik dat voor ging lezen moest ik echt huilen! Ik ben gewoon echt een dweil met afscheid nemen, ik moet altijd huilen, waar ik ook afscheid van neem en hoeveel zin ik ook heb in datgene wat komen gaat.

Hoe dan ook, het beloofd nog wat voor morgen, als ik écht wegga!

Mijn tas is gepakt en alle spullen zijn van de muur gehaald: ik ben echt klaar voor het nieuwe avontuur!

Hoe dichterbij het komt, hoe meer zin ik er in krijg. Ik ben nu ook bezig boeken over de landen te lezen en (ik wil jullie niet jaloers maken, maar:) wát een geweldige dingen ga ik zien!

Voor nu: iedereen bedankt voor het volgen van het eerste deel van 'Anouks jaar weg'. Ik krijg zoveel leuke berichtjes, van de kapper, van de schoonheidsspecialiste, van buren, van familie, van oude kennissen. Echt heel lief van jullie en het motiveert ook zeker om door te gaan!

Tot snel (tot 1 februari ben ik thuis).

Lieve groetjes van Anouk.

Yes, it's real: my time in Germany has ended. I've learned so much about myself, children and off course I can speak German now!

I ate Thais with Petia and Marie for lunch. It was very nice to see them, but I will also visit them in the future.

I went ice skating with the kids today. Yannick was very good, Hannah was a little bit scared!

I got a nice book with photo's from the kids and I also made one for them. When I read it for them I started crying, so that will be difficult tomorow! 

Even when I am looking so much forward to my backpack trip, it's still difficult to leave everything behind. 

See you soon!

10 dagen thuis

Hallo allemaal,

30 januari ging ik samen met een viool, een schoudertas, een rugzak, een handtas én een enorme rolkoffer op weg naar Lelystad. In Dieringhausen werd ik uitgezwaaid door Hannah, Yannick en Birgitta. Nadat ik zo'n 6 keer was overgestapt (er reed weer eens een trein niet in Nederland, dus ik moest ook nog een stukje met de bus. Gelukkig waren er meestal een heleboel aardige mannen die een tas voor mij de trein uit gooide) kwam ik om half 5 in Maarn aan (naast Utrecht). Daar in de buurt hadden mijn ouders en Lars samen met de familie van Noord een NS wandeling gedaan. We hadden afgesproken in de plaatselijke Chinees. 

Om 5 uur kwamen zij dan ook uitgehongerd binnen. Daar hebben we dus gezellig gegeten. Fijn om mijn ouders en Lars weer eens te zien!

Natuurlijk hebben we ook nog de jaarlijkse 'kids' foto gemaakt. Het begon ooit met een foto waarop Lars de kleinste was, maar zoals je ziet is er een hoop veranderd in de tussentijd...

Actie shot!

Op oudjaarsdag stond natuurlijk de TOP 2000 aan en bakte papa oliebollen in de schuur. Lars kwam ook nog even helpen en die bleek talent te hebben, dus volgend jaar mag hij aan de bak. 

Oud en Nieuw heb ik gevierd op een feest in Almere, samen met Aviva (nicht) en Lisanne (meisje dat ik nog ken van het AJSO). Blijkbaar waren er allemaal bekende mensen, maar de enigen die ik kende waren Gers Pardoel ('Ik neem je mee, ik neem je mee op reis') en Valerio (BNN). Aviva bracht mij weer   naar huis met de auto, want de treinen bleken pas 8 uur te gaan rijden. Dus lekker in mijn eigen bedje mijn roes uit geslapen!

1 januari kwam Sarah Beeftink langs. Zij zit op dit moment als au pair in Parijs. Heerlijk om even de voor- en nadelen van het au pair zijn te bespreken! Zij zit echt midden in Parijs en kan dus geweldig door de stad heen dwalen. Was ik wel een beetje jaloers op, ik zit toch wel in een gat. 

Zij blijft voorlopig nog even au pair daar, terwijl ik natuurlijk straks weer wegga!

's Avonds bij opa en oma Bosma gedineerd (er was kip voor 10 personen).

2 januari ging ik met mama naar een make up workshop (van de Groupon bon).

Ik ben er heen gereden, dus dat was ook weer een goede oefening. 

De workshop was heel leerzaam! Ik was de 'voorbeeldpop' wat inhield dat de ene helft van mijn gezicht werd gebruikt door de lerares om te laten zien hoe het allemaal werkte. 

Ik zal jullie niet het hele stappenplan voor gaan schotelen, maar wat mij in elk geval zeer opviel is dat make up eigenlijk best handig is! Het werkt echt! Opeens had ik echt een egale huid! Wel was ik erg bleek, ik had de lichtste foundation.

De ene kant met en de andere kant zonder make up.

Daarna mocht iedereen het zelf doen en ik dus de andere kant van mijn gezicht.

Moeder en dochter met de dag make up.

Na de pauze kregen we een lesje avond make up. Je kan steeds 2 kleuren (+basiskleur zwart) nemen om een 'avondlook' te maken. Ik dacht: we doen eens gek en ik combineerde dus groen en geel/goud met elkaar.

Was weer een leuk moeder en dochter middagje en ik heb er nog veel van geleerd ook!
's Avonds kwam mijn vriendin Eline op bezoek. Die had ik écht al heel lang niet meer gezien! Zij gaat 23 januari op wereldreis, dus we hebben natuurlijk een hoop te bespreken ('neem jij één of twee spijkerbroeken mee?' 'Neem je bergschoenen mee? Die dingen zijn zo lomp, maar als we straks in Nieuw Zeeland een vulkaan moeten beklimmen zijn ze misschien toch we handig...' enz).
Dus dat was ook heel gezellig!
3 januari ging ik 's avonds eten met mijn vriendinnen van zwemmen, bij de sushi tent. Lekker en gezellig!

Daarna ook nog wat in Le Journal gedronken.
4 januari ging ik 's avonds met papa, opa en Lars naar The Hobbit (ben de enige vrouw die dat leuk vind). Echt weer een super leuke film, lekker veel actie en avontuur. Geweldige muziek én een prachtige natuur (die ik dus binnenkort in het echt ga zien! :D)
5 januari was 's middags eerst het Wintertoernooi van mijn waterpoloclub. Ik had gevraagd of ik ook even mocht komen en misschien nog een partje mee spelen. Dat mocht, dus ik heb heel gezellig met mijn oude teamleden gekletst.
Maar goed, ik was er natuurlijk niet alleen maar gekomen om gezellig te babbelen.... Voor de wedstrijd zwemmen we altijd in en dat ging nog wel redelijk. Balletjes gewoon gevangen en zo héél traag ging het ook niet. Maar toen begon de wedstrijd... Na een half partje was ik gewoon kapót. Naja, ik voelde mij niet uitgeput, maar het ging gewoon niet sneller. Later nog een paar minuten gespeeld en een mooi schot op doel gemaakt (zat helaas niet). Daarna snel omgekleed en gedouched, want ik ging naar de verjaardag van Dominique.
Daar lekker gegourmet en wijntjes gedronken
Om 11 uur kwam Lars, want we gingen 'uit' met zijn 2e. Afijn, ik hield niet zo van de muziek en Lars bleek geen feestbeest te zijn, dus half 2 waren we weer thuis.
Komt papa naar benden: 'Hu, zijn jullie al terug?! Maar jullie gingen toch uit? Hoe laat is het, pas half 2 ofzo?'.
Wij dachten echt: ZIJN we een keer op tijd is het OOK niet goed! Hahaha!
De overige dagen lekker relaxed gedaan. Goed geslapen in mijn eigen bed en weer even Nederlandse tv gekeken.
Dinsdag zou papa eigenlijk geopereerd worden, maar dat ging echter niet door. Daarom kon hij mij op het station afzetten. Door papa en opa uitgezwaaid en weer terug naar Dieringhausen!

Daar werd ik enthousiast begroet door Hannah, Yannick en Fiona. Fiona had de eerste dagen dat ik weg was steeds in mijn kamer gekeken, waar ik nou toch heen was. En Yannick had mij héél erg gemist!
Woensdag was dus weer gewoon een 'werkdag'. 's Avonds trakteerde Fiona mij nog op een héérlijk welkom cadeau waar ik érg blij mee was....
Wat wel erg lief was wat Yannick tegen mij zei:
Y: 'Anouk ik vind jou zo lief!'
A: 'Yannick ik vind jou ook heel lief!'
Y: 'Ja maar, ik vind jou 100 keer liever dan jij mij!'
A: 'Maar ik vind jou 1000 keer liever dan jij mij!'
Y: 'Nou en ik vind jou 100000 keer liever!'
A: (aaahhh, smeltend hart) 'Dat is heel lief van jou, Yannick!'

Nog maar 9 dagen en dan moet ik afscheid nemen (snik snik). Ben nu bezig een afscheidscadeau te knutselen, als het af is laat ik het in een filmpje zien.

Tot de volgende keer!

Groetjes,
Anouk