Bezoek van Opa en Oma Bosma

Hallo allemaal,

Allereerst maar even het goede nieuws van vrijdag: papa hoeft voorlopig niet geopereerd te worden en de zwelling bovenin zijn rug groeit nauwelijks! Ik zat al de hele dag gespannen naast mijn telefoon en hoorde het nieuws terwijl ik zat te lunchen met Hannah en Fiona. Even een ontlading, want ik had mij toch wel erg druk gemaakt. Op zulke momenten vind ik het erg moeilijk om 300 km verderop te zitten!

Afgelopen weekend kreeg ik bezoek uit Lelystad: Opa en oma Bosma kwamen langs! Omdat ik niet precies wist hoe laat ze aan zouden komen was ik nog aan het sporten toen ze aankwamen. Toen ik de parkeerplaats op fietste zag ik dan ook een zeer bekend, geel nummerbord. Ik liep meteen naar hun kamer toe en daar hebben we gezellig gepraat en alle hoogte- en dieptepunten van de afgelopen tijd besproken. Aangezien ik niet zó fris rook, ging ik vervolgens eerst maar eens douchen. Daarna hebben we nog even door Dieringhuisen gewandeld en om half 6 begon voor mij de avonddienst weer! Opa en oma aten zaterdag in de Bistro en vonden dat al erg lekker!

’s Avonds weer gezellig gepraat en gelezen en thee gedronken. De volgende dag was het zondag. Ik heb beneden in de Bistro met ze ontbeten (he bah). Daarna moesten ze even zelf wat bedenken, want zondag is voor mij een heel onvoorspelbare werkdag. Ze zij dan ook lekker gaan wandelen.

’s Avonds hadden ze het 5 gangen diner in het restaurant (Michelinster!) en vonden dat ook weer heerlijk! (ik had helaas oppasdienst)

Maandag hadden wij afgesproken om naar Keulen te gaan. Naar het station gewandeld en daar een kaartje gekocht. Ik was nog heel slim bezig, want opa en oma hadden een groepskaart gekocht voor maximaal 5 personen (die is als je met zijn 2^en bent net wat goedkoper dan 2 losse kaartjes). Aangezien ik de vorige keer dat in naar Keulen was op de terugreis vergeten was mijn kaartje af te stempelen, wilde ik dat nu kostte wat kost voorkomen (aangezien ik niet zulke goede ervaringen heb met trein en buskaartjes in Keulen). Dus het eerste wat ik deed was natuurlijk mijn kaartje afstempelen. Toen bedacht ik mij even dat dat natuurlijk helemaal niet nodig was geweest en ik ook gewoon met het groepskaartje mee had kunnen reizen. Great.

In Keulen aangekomen goot het van de regen, dus we zijn eerst maar het café tegenover de Dom ingedoken (ik ben even de naam kwijt, maar het is een redelijk bekend café. Supermooie taarten en een beetje ouderwets sfeertje, maar wel heel gezellig.). Omdat het nog een beetje vroeg was voor taart namen we maar alleen koffie. Daarna zijn we overgestoken naar de Dom en hebben we daar nog even doorheen gelopen. Na de Dom klaarde het weer gelukkig op en konden we mooi over de 1^e kerstmarkt lopen! Het was afgelopen maandag de eerste dag dat de kerstmarkten open waren in Keulen en ik heb dan ook meteen nog nooit zoveel Nederlanders door Keulen zien/horen lopen! Overal hoorde je de bekende Hollandse ‘GGGGGGG’!

De kerstmarkt was heel gezellig, je kunt er een boel eten kopen, maar ook kersthangers (in alle soorten en maten), kerstkransen, kerstbeeldjes, kersttroep kortom: KERST KERST KERST!

Daarna zijn we langs de Rijn richting de Altstatt gelopen.  Bij de Heurmarkt aangekomen bleek daar kerstmarkt nummer 2 op ons te wachten.  Ook weer erg veel kerstspullen en een zeer gezellig sfeertje. Na KM2 (Kerstmarkt 2) was het wel tijd voor koffie mét taart, dus toen zijn we weer terug gelopen naar het café bij de Dom, waar opa en oma aardbeien taart namen en ik een pannenkoek met blauwe bessen.

Thee/koffie pauze

Na dit krachtvoer besloten we om de Höhe Strasse en Schildergasse (Kalverstraat) af te lopen. Hier en daar nog wat winkels bekeken (schoenen, lego). In de Schildergasse zit een groot warenhuis en de etalage daarvan was helemaal in kerststemming gebracht met de welbekende Steiff beren (die hele dure beren die je ook in de Bijenkorf kan kopen en waarbij een beetje acceptabele teddy beer zo 40 euro kost. Mijn kids hebben ieder een stuk of 4 van die beesten (plus nog 80 andere)). Het thema was ‘Wild West’ en de beren dansten en er was muziek te horen. Samen met 10 kleuters en peuters heb ik met mijn neus tegen de ruit aan naar de beren gekeken en foto’s gemaakt.

FORT TEDDY!

Boven de ruit stond heel groot dat je op de 3^e verdieping de Steiff beren kon kopen, dus toen wilde ik daar natuurlijk ook even heen. Bleek dat de bovenste verdieping voor de helft uit speelgoed bestond, inclusief alle soorten Playmobiel die je kon bedenken. Nou had ik altijd al een zwak voor (elfjes) Lego en (meisjes) Playmobiel, maar toen ik daar liep wilde ik BIJNA die hele schattige, superleuke Kerstman met elfje kopen voor de kerst. Voor mijzelf. Gelukkig kan ik mij tegenwoordig heel goed BEHEERSEN op koop gebied en heb ik het dus NIET gedaan. Daarna heb ik mij, om mijzelf te troosten, getrakteerd op een Moleskine notebook, maar die wilde ik nog graag kopen om als reisdagboek te gebruiken en aangezien je op internet 2 euro verzendkosten moet betalen, was dat dus wél een goede aankoop.

Aan het einde van de Schildergasse is de Neumarkt en daar is KM3, genaamd ‘Weihnachtsmarkt Die Sterne’. Dit is de grootste kerstmarkt en ook de meest uitgebreide. In de bomen hingen allemaal lichtgevende sterren en aangezien het al donker werd gaf dat een heel leuk effect.  

De kerstballen/hangers die je hier ziet kostten 15 euro. PER STUK JA!

Daar in de buurt rondgelopen en toen kwamen we vervolgens uit bij KM4, volgens mij op de Rudolfplatz. Aangezien we al 3 kerstmarkten hadden gezien en ze alle 3 ongeveer hetzelfde waren besloten wij die maar over te slaan. Vervolgens terug gegaan naar de Neumarkt, waar we in een café wat gegeten hadden. Met de trein van half 9 weer richting Dieringhuisen en toen was het wel weer genoeg voor die dag!

Dinsdagmiddag moesten opa en oma weer richting Lelystad, dus we hadden besloten om nog even door Gummersbach te lopen en koffie te drinken in de Konditorei. Ik mocht rijden, maar aangezien ik al een hele poos niet meer heb gereden én het een vreemde auto was ging het op de heenweg niet héél denderend. Nergens tegenaan gereden hoor, maar op een gegeven moment stonden we op een helling voor het stoplicht en moest ik natuurlijk optrekken. Toen gaf ik zó veel gas en zó weinig koppeling, dat de banden ‘doorslipten’ (ofzo). Dat was wel even angstig, maar we zijn weer heelhuids overal terecht gekomen. Rond half 1 zwaaide ik opa en oma uit na een gezellig weekendje Keulen! Ze waren weer helemaal op de hoogte en weldoorvoed, dus ik heb ze met een gerust hart uitgezwaaid!

Vandaag was ook erg leuk, want ik heb samen met Marie en Petia (een ander meisje van de taalcursus) koffie gedronken in Gummersbach. Petia komt uit Bulgarije en woont hier samen met haar vriend. Haar vriend is arts in het ziekenhuis en is hierheen gekomen omdat er in Bulgarije weinig werk is voor artsen. Petia heeft Engels gestudeerd en werkte in Bulgarije als docente. Hier kan ze moeilijk aan werk komen en dat vindt ze heel jammer! We hebben gezellig gekletst over onze levens en plannen en Petia vroeg ons wat we met kerst deden. Marie en ik zijn dan allebei hier, dus daarna nodigde ze ons ongeveer uit om één van de kerstdagen bij haar te eten. Dat leek ons natuurlijk superleuk, dus nu gaan we heel internationaal kerstdiner maken: Bulgaars, Zweeds, Hollands en dat eten we in Duitsland! Lijkt mij heel leuk, dus daar heb ik natuurlijk erg veel zin in.

Daarna gingen we nog even winkelen in de H&M waar ik op een zeer bekend en erg grappig fenomeen stuit: Anouk gaat de winkel in met het idee om helemaal NIETS te kopen en haar vriendinnen zijn op zoek naar een jurk en willen WEL iets kopen. Afijn, je raadt al hoe het eindigde: Marie heeft 4 jurken gepast en besloot dat ze ze allemaal niet mooi vond en kocht niks, en ik zag in een kortingsbak kleine portemonneetjes en paspoorthoesjes liggen en kocht dus 2 dingen. Maar he, ze waren één euro per stuk en ik wilde nog graag een leuk paspoorthoesje en een klein uitgaansportemonneetje had ik ook nodig. Dus nu is mijn paspoort metallic roze. (en ik ben écht tevreden met mijzelf, want ik wilde nog bijna een broekje passen en kopen, maar dat heb ik niet gedaan. Ik koop tegenwoordig namelijk alleen dingen die ik écht nodig heb (of die zo goedkoop zijn dat ik ze met de beste wil van de wereld niet kan laten liggen)).

Nog meer hoogtepunten:

-Toen Michael van de week zag dat Hannah en Yannick hun bord na eten op het aanrecht zetten (dat hebben ze dus van mij geleerd) vroeg hij of ik dat hele reizen niet kon annuleren en nog een half jaar bij ze kon blijven!

-Yannick heeft afgelopen week een lesje billen afvegen van mij gekregen. Ik dacht: ik kan moeilijk doen en proberen het met woorden uit te leggen, of ik kan makkelijk doen en het gewoon voordoen. Dus hebben we gezellig samen billen afgeveegd (ik wel ‘droog’ hoor).

-Van het weekend komen papa en mama! Ze blijven twee nachten slapen en eten ook één keer in het restaurant en één keer in de Bistro. Maandag gaan we waarschijnlijk naar Bonn, want ik heb Keulen nou wel een keer gezien.

-14 december komt de Arcus naar Keulen toe, omdat kerstmarkten te bezoeken. Mijn oude mentor en Duits leraar meneer Abbes is er dan ook en ik ga hem ontmoeten! Lijkt mij heel leuk en natuurlijk de perfecte manier om even met mijn Duits te pronken!

-22 tot en met 24 december komen Desley en Annabeth logeren! We gaan gezellig stappen en shoppen op de kerstmarkt. Het lijkt mij superleuk om ze weer eens te zien!

Pfft en dan is het alweer bijna de 30^e en ga ik voor een weekje naar huis toe! De tijd gaat echt eng snel dit jaar, voor ik het weet is mijn au pair tijd alweer voorbij! Ik wil daar echt nog even niet aandenken, ik weet nu al dat ik bij het afscheid van die kindertjes echt ga huilen!! Hannah wilt helemaal geen nieuwe au pair, omdat ik zo leuk ben.

Yannick is supergoed in details en merkt het meteen op als je iets anders hebt of doet.

Fiona ga ik ook super erg missen: ’s ochtends als we wakker zijn komt ze meteen naar mij toegerend om even te knuffelen en ik hoor de hele dag ANOU! Vaak komt ze ook naar mij toegelopen en geeft mij dan een kusje of een knuffel of wilt gewoon even kletsen. Als de oudste twee in bed liggen en we samen een boekje lezen is het reuze gezellig! Kortom: ook al zijn de kinderen af en toe strontvervelend en luisteren ze niet, dat weegt niet op tegen alle momenten, dat het wél gezellig is!

Dat laatste is trouwens ook wel iets wat ik geleerd heb van au pair zijn: misschien kosten kinderen heel veel geld en tijd, maar ze brengen ook zoveel geluk en liefde in je leven! Als Fiona na lang oefenen eindelijk een woord goed zegt dan ben ik echt zó trots en blij, dat ik het liefst aan iedereen wil laten weten dat ze nu weet wat een paard is. Als je daar over nadenkt dan maakt het al bijna niet meer uit dat ze weer in haar broek heeft gepoept (bij wijze van spreken dan).

Ik wil dus wel kinderen, maar geen 3, 2 vind ik meer dan genoeg.

Nou dat waren mijn hoogtepunten van de afgelopen dagen, tot het volgende berichtje!

Groetjes,

Anouk

'Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje!

Hoi allemaal,

Jullie hebben het denk ik al geraden: we hebben onze schoen gezet! (geweldig idee van mijn mamsie)

Vorige week begon ik Hannah al langzaam duidelijk te maken wie Sinterklaas en (vooral) Zwarte Piet zijn en wat dat dan allemaal inhoud. Ze kennen Sinterklaas hier wel, maar dan als Sint Niclaus en ze zetten dan wel hun schoen, maar alleen maar op 5 december. Dan krijgen ze er wat dingen in als noten, rozijnen of een mandarijn. Zwarte Piet kennen ze al helmáál niet dus dat sprak natuurlijk nogal tot de verbeelding, een zwarte man in komische kleding die over het dak loop en gekke dingen doet en dan óók nog échte cadeau’s in je schoen stopt. 

Hannah zei eerst dat ze er niet in geloofde, aangezien ze ‘heus wel wist dat papa met kerstmis de cadeau’s onder de boom legt en niet de Kerstman.’ Dus Sinterklaas bestond ook niet. Ik als ex-zwarte piet en die-hard Sinterklaas fan vond het natuurlijk zéér belangrijk dat mijn kindertjes wél in Sinterklaas geloofden. Dus ik vroeg aan Hannah wie dan de cadeautjes in de schoenen stopt ’s nachts, aangezien papa’s en mama’s dan ook slapen. En met 5 december zit iedereen binnen en word er aan de deur geklopt en staan de zakken daar. Dat kunnen papa’s dan toch nooit doen? Dus Hannah gelooft nu ook in de Sint en aangezien Sint en de Kerstman vrienden zijn gelooft Yannick er ook in.

Ze moesten natuurlijk wel een paar liedjes kennen, dus ik heb ze ‘Sinterklaas kapoentje’ en ‘Sinterklaasje bonne bonne bonne’ geleerd. Yannick vond het eerst te moeilijk, maar nadat Hannah het al 3 dagen non-stop had gezongen kon ook Yannick een Hollands liedje. Eigenlijk wilde ze op zaterdag hun schoen zetten, maar ik had nog niks ingepakt, dus ze mochten het op zondag doen (‘de stoomboot komt namelijk vandaag aan in Nederland en dan moet Zwarte Piet natuurlijk eerst helemaal hierheen komen met de cadeautjes. Dat duurt natuurlijk wel een dag, dus dan kunnen jullie beter op zondag je schoen zetten’).

Afijn, wij op zondag onze schoen gezet, mét appels, water voor het paard, tekeningen en Nederlandse Sinterklaas liedjes. 

Ik had de zak die ik van de familie van Noord had gekregen er onder gelegd en er nog een paar pepernoten omheen gestrooid (die kennen ze ook niet). Zelfs nog een brief geschreven en al met al zag het er best 'echt' uit vond ik. 

Birgitta had ik nog een paar foto's laten zien van de eerste keer dat ik bij de Wildzang Piet had gespeeld, samen met mama en Lars. Dat vond ze erg grappig. 

De volgende dag was Yannick super verbaasd dat er wat in zat! Hij wilde meteen zijn vliegtuig in elkaar zetten en beschilderen, maar het was 8 uur 's ochtends en mijn vrije dag, dus daar had ik nog niet zo'n behoefte aan. 

Toen Hannah 's middags thuiskwam vertelde ze dat ze aan al haar vriendinnen had verteld dat Zwarte Piet langs was geweest en wat in haar schoen had gedaan. Aan de juf had ze verteld dat de Sint een heel groot boek heeft waar alle kindertjes uit Nederland in staan. Maar de Sint heeft een NOG veel groter boek voor de kindertjes in andere landen en daar staat zij in (dit laatste had ze zelf bedacht, zo zie je maar, mijn enthousiasme werkte aanstekelijk).

Vandaag hebben Hannah en Yannick Sinterklaas en Zwarte Piet gespeeld met de zak en moest ik mijn schoen zetten. Dus ook hier in Dieringhuisen is de Sinterklaas gekte toegeslagen!

Groetjes,

Anouk

Op stap met mijn broertje!

Hoi allemaal!

Afgelopen zondag was Lars hier op bezoek (zoals de meeste al wisten, denk ik).  Met dank aan de NS had hij zijn trein in Nederland gemist, dus daarom kwam hij 2 uur later hier aan. Om half 5 stonden Hannah, Yannick en ik op het perron te wachten. Hannah had geoefend met ‘Hoe gaat het met jou?’  (erg moeilijk voor haar, ze komt meestal uit op: ‘Ghoe ghaat ghet met joeauw?’) zeggen en Yannick was reuze benieuwd naar mijn kleine broertje die groter is dan ik.

Nou en daar kwam ie hoor! Grote koffer mee (die voor de helft vol zat met een slaapzak en een andere kwart met spullen voor mij) en een dikke smile op zijn gezicht! Terug gelopen naar de Muelenhelle en ondertussen een beetje bijgepraat. Hannah begon meteen hele verhalen te vertellen (waar Lars niet zoveel van verstond) en Yannick was nog een beetje verlegen. Thuis moest er meteen met de Lego gespeeld worden. Fiona had ik ook al verteld dat Lars kwam en die heeft het hele weekend niets anders dan LAAAAAAAS!! geroepen.

Daarna gingen we eten (ik had al even gezegd dat mijn broertje een grote eter is) en vervolgens begon natuurlijk mijn avonddienst. Met zijn allen een soort verstoppertje gespeeld en dat was erg gezellig. Vervolgens vond ik het wel even tijd dat Yannick eens alleen met een jongen kon spelen, dus toen heb ik met de meiden geknutseld. Lars en Yannick hebben weer met de Lego gespeeld en daarna gingen ze een beetje stoeien. Yannick is echter niet zo gewend dat er met hem wordt gestoeid, dus het eindigde natuurlijk in huilen. Toen gingen we maar douchen en tandenpoetsen. Nog even tv kijken en een boekje lezen en daarna in bed! Lars kwam nog even een kusje brengen.

’s Avonds hebben we samen een Duitse film gekeken. Birgitta kwam naar boven met twee flessen rode wijn waar we met zijn 3-en van gedronken hebben.  Ik had zowaar een noot goed geraden: vanille! De fles waar Lars en ik wat uit gedronken hadden kostte 18 euro per glas (80 euro per fles).  Weet Lars ook hoe dure wijn smaakt! Nog even gezellig gepraat in het Duits/Engels/Nederlands (Lars en Birgitta spraken Engels met elkaar en ik en Birgitta Duits en af en toe vertaalde ik wat naar het Nederlands. Ik heb namelijk gemerkt dat DRIE talen door elkaar echt verwarrend is) en daarna mocht Lars op het luchtbed lekker slapen.

De volgende ochtend werd ik om half 10 wakker en Lars half 11. Eerst met de familie ontbeten en daarna ben ik gaan sporten. Lars heeft in de tussentijd met Yannick en Fiona gespeeld, want die laatste was ERG nieuwsgierig naar die vreemde blonde jongen.  Toen ik thuis kwam van sporten was er een groot pakket voor mij. Ik was al erg verbaasd want ik had geen idee van wie! Snel opengemaakt natuurlijk en daar zat een grote Sinterklaas zak met inhoud in en een kaart. Eerst de kaart maar gelezen en de doos was afkomstig van de familie van Noord! Ze genoten zo van mijn blog en wensten mij veel plezier met het herfst/Sint pakket! Hartstikke leuk natuurlijk! Ik maak nu elke dag een pakje open en ik heb al met Lars de taaitaaitjes gegeten, een maskertje, de nieuwe Vogue, een boek en een zak Sinterklaassnoepjes gekregen! Vanavond (16/11) ga ik denk ik lekker in bad met een boek en een maskertje!

Verrassingspakket!

Rond 3 uur zijn we samen Gummersbach in gegaan, waar we een nieuwe muts hebben gekocht (stond op het lijstje). Om half 5 had ik voor Lars een handbaltraining geregeld bij VFL Gummersbach. Het waren de jongens van 14-15 en Lars riep al de hele tijd dat ie ze wel eens wat zou laten zien, die ‘Gummersbachse Boys’.  Dat bleek vies tegen te vallen, want ze waren erg goed. Later bleek het een talentklas te zijn en hoorde we dat ze 4 keer in de week handbaltraining hebben en 2 keer sportschool training. De jongens van Lars zijn leeftijd trainen 6 tot 7 keer handbal en ook 2 keer in de sportschool. Pfft, dat is wel even andere koek dan bij HVL Lelystad! De trainer filmde ook steeds wat de jongens deden en daarna gingen ze kijken wat er anders kon.

’s Avonds thuis gegeten en daarna 2 films gekeken: The Hunger Games en The Parent Trap (met Lindsey Lohan, die keken we 10 jaar geleden ook al).

Samen film kijken

De volgend dag (dinsdag) gingen we naar Keulen. Aangezien Lars om kwart voor 6 de internationale trein had nam hij zijn spullen mee. Die hebben we eerst in een kluis op het station gestopt. Daarna even naar de Dom (niet te lang, want ik heb hem nu al 4 keer gezien). Vervolgens met het Keulen boekje dat ik van mama heb gekregen naar de Alltstatt (dat was in de middeleeuwen het centrum van Keulen). Daar hebben we de vismarkt bekeken en een oude fontein met een verhaal erop afgebeeld (over een arme man die rijk werd en toen met een vrouw wilde trouwen, maar dat kon niet, je kent het wel). In een café aan de Rijn koffie gedronken. Volgens mij was het een soort clubhuis van een carnavalsvereniging want overal hingen foto’s van Prins Carnaval en er hingen van die grappige hoedjes.

Daarna wilde Lars erg graag winkelen, dus zijn we maar weer naar de hoofdstraat gegaan. In de H&M een broek gekocht (Lars droeg, tot nu dus, nog van die wijde broeken. Tegenwoordig is het echter voor jongens hip om ook een beetje een strakke broek te dragen. Ga je dus in de H&M een broek kopen dan hangen daar 10 soorten strakke broeken en 1 soort broek die Lars wilt. Aangezien meneer ook nogal een moeilijke maat heeft (lange benen en een smalle taille) is er dus niet veel te vinden. Eerst wilde hij ECHT GEEN strakke broek, daarna was de kleur misschien wel leuk, daarna vond ie dat ie er misschien wel aan kon wennen en uiteindelijk hebben we hem dus gekocht!

Lars in het pashokje...

Ook hebben we ons nog een half uur in de Lego winkel vermaakt, wat echt heel leuk was. Samen door de stad gedwaald en bij de grote natuursportwinkel in het café geluncht. In de Starbucks een koffie gedronken en een kaart geschreven voor opa en oma Bosma. Daarna moest ik weer terug richting Dieringhausen om op tijd te zijn voor mijn taalles!

In Duitsland wordt er natuurlijk schnitzel gegeten!

Ik hield het maar bij soep met een salade.

Het was heel gezellig om mijn broertje weer even goed te spreken en we hebben samen lekker gelachen!

Nog meer hoogtepunten van de afgelopen dagen:

-Ik heb een mooie kitch kaart van oma van Koningsbruggen gekregen uit Spanje! Met een Spaanse danseres erop waarbij de jurk en echt stukje stof is. Net als vroeger! Heel leuk, dankjewel oma!

-Afgelopen week kwamen alle kinderen ’s ochtends bij mij in bed. Het begon met Fiona, die wilde een boekje lezen, daarna kwam Hannah op ons geklets af en Yannick had het koud en kwam er ook bij. Vond ik wel heel schattig allemaal!

-Fiona zegt EINDELIJK mijn naam! Eigenlijk rond dezelfde tijd als de ze ‘Lars’ ging zeggen, lukte mijn naam ook. Nu hoor ik de hele dag ‘ANNOOOUU, AAAAAANOU, ANOUHOU! ‘ Volgens mij is het het eerste wat ze zegt ’s ochtends en dat gaat de hele dag door. Wel heel leuk, dat het na 2 maanden eindelijk gelukt is.

-Ik kom weer naar huis toe! Van 30 december tot 8 januari ben ik thuis. Ik weet dat ik 20 januari sowieso weer naar huis ga, maar dan heeft niemand vakantie. En het lijkt mij wel leuk om Oud en Nieuw lekker thuis bij mijn vrienden te vieren. 5 januari is er een wintertoernooi van waterpolo en dan kan ik mijn oude team ook weer even zien (en misschien 5 minuten meespelen, als ik dat volhoud).

-Hannah leert Nederlandse Sinterklaas liedjes (Sinterklaas kapoentje en Sinterklaasje bonne bonne bonne). Ik heb haar al helemaal warm gemaakt voor de komst van Sinterklaas en gezegd dat er misschien ook wel een Zwarte Piet naar Dieringhuisen komt. Als ze dan heel lief zijn krijgen ze misschien ook wat in hun schoen!

-Ik ben met Hannah Nijntje boekjes aan het lezen. Ze leest ze zelf en dan vertalen we het samen. Iedere avond een bladzijde en dan vraag ik wat woorden terug van vorige bladzijdes. Ze vindt het reuze interessant en kan het steeds beter uitspreken.

-Yannick vindt mij ‘toch wel net zo lief als Jennifer’. Dat zei hij afgelopen week.

Dat was het weer, tot snel!

Lieve groetjes van Anouk

Samen op pad.

Er was nog wat fingerfood over van een feest in de Muehlenhelle. Fiona en ik mochten dat opeten.

Toetje!!

Weekendje Sylt, deel 2: Sauna, vissticks en Dom Perignon.

Hoi allemaal,

Hotel/restaurant 'Fährhaus Sylt'.

Vandaag deel twee van het Sylt verslag. Maandag werd ik om 8 uur wakker door Yannick en Fiona die aan het spelen waren. Gelukkig had ik oordopjes mee, dus ik draaide mij nog even om. Vervolgens werd ik om 10 uur wakker gemaakt door Birgitta, dat ze gingen ontbijten. Hoera!

Vlag van Sylt

Het ontbijtbuffet was weer geweldig. Heel veel verschillende soorten broodjes, muesli, verse vis, vlees, fuit, salades, brood smeersels enzovoort. Ik had echter niet uren de tijd, want om half 11 gingen de volwassenen een spel spelen en moest ik dus op de kinderen letten. En aangezien die niet zo ondersteboven waren van het ontbijtbuffet moesten wij naar de speeltuin toe. 

Allen dik ingepakt, want het waaide hard op Sylt! Piraatje gespeeld in de speeltuin en ook nog even bij de volwassenen gekeken, die op het wad een balspel deden. Ze hadden allemaal duikbrillen, badmutsen en van die vislaarzen aan en ze zaten onder de prut! Was wel hilarisch om te zien.

Nadat ze allemaal weer schoon waren begon voor de koks de vergadering en ging Birgitta dus met de kinderen op pad. Ondertussen was het heerlijk weer geworden, dus ik besloot lekker te wandelen en een stukje van het eiland te verkennen. Vanaf het Fährhaus ben ik naar Keitum gewandeld, door de duinen (dat is het dorpje verderop).Op de heenweg kwam ik langs een begraafplaats met hele oude mensen. De meeste waren in de 90 gestorven en ik zag er verscheidene die ouder dan 100 waren geworden! Chill leven op zo’n eiland zeker!

 In Keitum was het ook leuk lopen; allemaal luxe huizen met rieten daken. Wat ik ook heel grappig vond: de winkeltjes zaten op de benedenverdieping van de huizen. Er was dus niet echt een winkelstraat, maar overal verspreid kon je wat kopen. Nadat ik een galerie met HELE DURE sieraden en een kasjmier-winkel waar het vestje 500 euro kostte had bekeken, liet ik het maar bij ‘window shopping’.  

Keitum staat boven op een kleine klif en daarvandaan ben ik weer terug gelopen (en deze keer niet verdwaald. Ik had namelijk onthouden dat ik op de heenweg de zee aan mijn LINKERHAND had, dus op de terugweg hield ik hem aan mijn RECHTERHAND). 

Weer terug in het hotel had ik na twee uur lopen wel honger gekregen. Er was echter geen lunch, maar wel thee en koffie met stukjes brownie en blauwe bessen taart. Voetjes omhoog, kaarsje aan, ELLE bij de hand en relaxen maar!

Om half 5 had ik met papa afgesproken om te skypen. Eerst met mijn telefoon door het hotel gewandeld om te kijken waar ik het beste bereik had. Dat bleek in het restaurant te zijn, dus van daaruit het thuisfront maar even van mijn situatie op de hoogte gebracht.

Daarna had ik nog tijd over, want pas om 7 uur zou het gala diner beginnen. Ik besloot dus maar weer even de sauna in te duiken. Sauna en stoombad gedaan (en even gepoedeld onder de regendouche) en toen kwam ik Birgitta, Hannah, Fiona, Yannick en Janning (Yannicks vriendje) tegen in het zwembad.  

Het zwembad

Ook nog even met ze gespeeld (kon Birgitta ook even in de sauna) en daarna allemaal aangekleed, zodat Brigitta en Michael richting gala diner konden. Ik zou bij de kinderen blijven, die in de bibliotheek zouden eten. Yannick was weg, want die ging logeren en in plaats daarvan kwam Hannah’s vriendinnetje (Line) bij ons slapen. In de bibliotheek aangekomen waren er nog een stuk of 4 andere kindjes en een ‘gezellige’ kamerjongen, die met een ‘HAAAAAAI’ mij gedag zei.  Na nog een hoop gekir ging hij even wat drinken halen. Nou heb ik helemaal niks tegen homo’s, maar van dat overdreven gedoe word ik altijd zo kriebel. Hij bleek op de andere kinderen te letten (wat heet: hij stopte steeds nieuwe dvd’s in de recorder en zorgde dat het eten kwam). Toen ging hij het eten opnemen voor de kinderen. De keuze was: spaghetti of schnitzel. Ik dacht: ho eens even, twee deuren verderop zitten 60 mensen een 10 gangen diner naar binnen te schuiven. Hebben ze daar niet wat van over, voor de uitgehongerde Hollandse au pair? (ik had echt honger, na twee uur lopen en niet echt lunchen) Ik probeerde nog subtiel te vragen of er niet ook iets ANDERS was, om te kiezen. Toen kwam hij terug met de mededeling dat er ook vissticks waren. Zucht, nouja doe die dan maar.

Terwijl wij wachtten op het eten konden wij Rapunzel kijken. Ik heb die film nu twee keer gezien, één keer in het Spaans en nu ook in het Duits. Het is echt een leuke Disney film, dus ik ga hem ook nog eens in het Engels kijken. Wat verder erg komisch was was het gesprek tussen Paul van 5 en Hannah. Ik weet niet helemaal hoe ze er op kwamen, maar Paul zei dat hij een paard had. Daarop zei Hannah (met een typische ‘ik-ben-hier-het-oudste-dus-ik-weet-hoe-het-zit’ blik): ‘Jaa, maar toch geen echt paard, je bedoelt zeker een knuffelpaard!’ Paul: ‘Euh, ja dus wel een echte’ (hij zei nog net geen ‘duh’). Hannah keek daarop erg beteuterd en zei maar niks.

Nou en toen kwam het eten. Fiona had een kinderportie pasta met rode saus, Hannah en Line een kinderportie schnitzel en Anouk? EEN KINDERPORTIE VISSTICKS. 3 vissticks en een lepel aardappelpuree met een verdwaald worteltje. Ik was in vier happen klaar en daarna heb ik mij maar over Fiona bekommerd (voordat de tomaat tegen het plafond zat). Er stonden nog wel 3 bakken sla op tafel, die de kinderen toch niet aten (wie eet er nou sla als je ook friet kan eten?), dus die heb ik alle 3 ook maar opgegeten. 

Het toetje was gelukkig wat beter, ik kon namelijk zelf vertellen hoeveel bolletjes ijs ik wilde. Nou doe er maar vier! Het ijs maken ze daar natuurlijk zelf, dus dat was heerlijk.

Daarna gingen Hannah en Fiona nog wat met de andere kinderen spelen. Paul was Fiona's favoriet: ze heeft hem de hele avond kusjes gegeven en zat steeds op zijn schoot of aan zijn broek te trekken, heel schattig! Paul was ook wel redelijk geduldig voor een 5 jarige, dus ze hebben heel lief met elkaar gespeeld en gedanst. 

Fiona met haar grote liefde Paul

Ondertussen was Yannick weer terug gekomen, want die had heimwee. Toen Line haar vader zag kreeg ze spontaan ook heimwee, dus aan het eind van de avond had ik weer gewoon 3 Quendler kindertjes onder mijn hoede. 

Rond 10 uur vond ik het wel mooi en heb ik mijn kids mee naar boven genomen. Mijn grote vriend bleef nog bij de overige kindjes, daar hoefde ik mij gelukkig niet om te bekommeren.

Yannick was erg moe en huilerig en wilde alleen maar op de grond liggen. Toen ik hem eindelijk in pyjama op de bank had ging hij Fiona lopen pesten. Daar werd ik erg boos om en dat maakte volgens mij genoeg indruk, want toen was hij stil. 

Toen ze rond 11 uur allemaal sliepen ben ik naar benden gewandeld om een wijntje te halen. Boven opgedronken en toen had ik zo'n honger dat ik benden ging vragen of ze nog wat te eten hadden. Ondertussen maakte het mij écht niet meer uit wat, een broodje kaas was ook goed, als het maar VULDE. 

Een heel aardige serveerster regelde een bord spaghetti voor mij. Dat heb ik aan de bar opgegeten, gezellig bij de barman (die mij ondertussen van rode wijn voorzag). Ondertussen was het 12 uur en waren de gasten aan hun dessert toe. Toen ik mijn bord naar de keuken terug had gebracht (waar de hoofdserveerster erg zenuwachtig van werd, ze kwam het heus wel halen!) stond er voor mij nog een verassing klaar. De barman had nog een dessert voor mij geregeld!

Champagne ijs met daaronder en brownie en saus van grapefruit. 

Daarna begon het feest voor de gasten. Er was een HELEBOEL wijn en NOG VEEL MEER champagne.Dom Perignon van Moët et Chandon dan hé, geen Aldi bubbels. Ik bekeek het geheel vanaf mijn post bij de bar, waar ik van de lieve barman ook een glaasje bubbels kreeg. Heerlijk! Moet ik vaker gaan drinken in mijn leven :-).

Om 1 uur ging ik slapen. Birgitta vertelde dat sommige mensen tot half 7 door hadden gedanst.
De volgende ochtend gingen wij eerst uitgebreid (nu gelukkig wel) ontbijten, samen met de vrienden. Had nog nooit creme brulee gegeten als ontbijt, maar nu dus wel. De oesters liet ik maar even staan. Ohja en ik heb ook aardbeien yoghurt met rode peper gegeten. Apart, maar wel lekker!
Daarna moest er afscheid genomen worden van de andere koks en jeunes restaurateurs mensen. Omdat Birgitte in het Fährhaus heeft gewerkt ging ze ook nog even beneden in de keuken gedag zeggen. Daar vond ik ze dan ook (want ik was op ze aan het wachten en toen ging ik ze maar zoeken). Het hotel heeft 2 keukens (voor de 3 restaurants) en het was nog wel even leuk om dat te zien. Ze waren druk bezig met bonbons maken en schapen slachten.
's Middags gingen we eerst naar de vrienden toe voor we naar huis reden. Ik ben toen maar even een blokje om gelopen (aangezien ik daarna weer 5 uur moest zitten).

Hier woont de bevriende familie.

Om half 5 hadden we de trein terug naar het vaste land. Daarna zijn we, op één kleine plaspauze na, in één keer doorgereden.
Het was erg slecht weer en aangezien Duitsers normaal 160 rijden, reden ze nu zeg maar 140. Af en toe hield ik mijn hart vast, maar het is allemaal goed gekomen.

Daaag vijf sterren! Het was gezellig met jullie!

Hieronder staan nog wat foto's van het hotel die ik op internet heb gevonden. Dan krijg je een beetje een idee.

Dit was onze hotelkamer.

Dit is Alessandro Pape, de chefkok van het Fährhaus. Hij is echt heel grappig (en ik heb een boel respect voor die man!).

De volgende dag was er een verassing voor Brigitta en Michael: ze hebben een MICHELINSTER gekregen voor het restaurant!! Super goed natuurlijk en ze waren dan ook hartstikke blij! De telefoon heeft niet opgehouden met rinkelen en ze hadden een enorme berg mails gekregen. 's Avonds was er voor de medewerkers een klein feestje (en ik mocht ook komen): wéér champagne. He balen nou toch!

Hoera, de Mühlenhelle heeft een Michelinster!

Oja en ik heb ook nog wat dingetjes meegenomen uit de hotelkamer (alleen de dingen die je mee mocht nemen): een badeend, een design beker (maar die geef ik weg) en alle shampoo, douchegel en bodylotion.

Komkommer shampoooo!!

Daarna was ik een beetje verdrietig. Ik had niet echt heimwee, maar ik wilde gewoon even lekker naar huis toe, op de bank tv kijken en met mama en papa kletsen. Het was een superleuk weekend en ik heb meer dan genoten, maar het stond ook zó ver af van mijn 'gewone' leven (is dat leven nog gewoon te noemen? Na mijn jaar weg zal ik immers weer een heel ander leven lijden). Ik moest alles even verwerken zeg maar. Gelukkig was er nog een 'openen bij heimwee kaart' van thuis en daarna ging het wel weer goed!

Nou, jullie zijn weer op de hoogte (als je het tot hier hebt volgehouden met lezen). Leuk dat je het allemaal nog steeds volgt, ik voel mij echt vereerd!

Tot de volgende keer,

Groetjes van Anouk