Vriendinnen, Crystal, een Ipod en kerst in Dieringhuisen

Hoi allemaal,

Al een poosje niet geschreven, dus daarom weer even een verslagje.
Zaterdagavond kwamen Desley en Annabeth aan met de trein in Keulen. Ik heb ze daar afgehaald. Het was heel leuk om ze weer te zien! Ze merkten wel dat ik af en toe een beetje 'Duitsig' sprak. Als ik namelijk snel praat en niet goed nadenk dan gooi ik er af en toe een Duits woord door. Dat vonden ze leuk om te merken.
Hoe dan ook, we hebben de tassen in een kluis op het station gedaan en gingen daarna de kerstmarkt op (voor mij ondertussen de 5e keer, maar maakt niet uit!)

Daar hebben we gezellig rondgelopen en Reibekuchen gegeten. Op de kerstmarkt bij de Neumarkt vroegen we aan een vrouw in een stalletje of ze ergens een leuke eettent wist.
Dat wist ze wel en die was vlak bij Rudolfplatz, genaamd La piano/Ma piano/ vrapiano (we hadden het niet zo goed verstaan). Na enig gezoek vonden we dan toch VAPIANO. Superleuke Italiaanse tent, waar je heerlijk, goedkoop en gezond kan eten. Het zit er dan ook vol met hippe jonge Duitsers. Ik had net een heel betoog gehouden over waarom je géén leuke Duitsers vindt in Keulen, toen we in Vapiano aankwamen. Daar zat het vól met leuke Duitse jongens.
We hebben heerlijk gegeten en vervolgens ook nog een fles rosé soldaat gemaakt.

Tiramisu!

Gek doen met Desley.

 Daarna gingen we op weg naar Crystal, de disco waarvan ik had gehoord dat ie leuk was. Tot 12 uur was het gratis voor vrouwen, dus wij mochten 1 minuut over 12 naar binnen (en moesten dus betalen).
Ons favoriete shotje genaamd Tequila genomen en gaan met die banaan!
Voor mij was het al een poosje geleden dat ik even lekker los kon gaan, dus nu nam ik het er dan ook van (niets ernstigs gebeurt hoor, voordat ouders en opa's en oma's zich weer zorgen gaan maken).

 Om 5 uur strompelden we Crystal weer uit en gingen op weg naar het station. De 1e trein ging echter half 8, dus we moesten ons nog 2 uur vermaken. Nadat we een broodje hadden gegeten in een zaak op het station vielen we daar half in slaap. We werden echter ruw wakker geschut met de mededeling dat het NIET de bedoeling was dat we daar lagen te pitten.
Ondertussen was het al kwart voor 7 en gingen we de tassen maar uit het kluis systeem halen en op weg naar het perron. Echter, we kregen de tassen niet terug! Ook de service mannen kregen het niet voor elkaar, er bleek namelijk een storing te zijn! Anna en Des waren natuurlijk bang dat hun tassen pas over een week zouden komen. De heren verzekerden ons echter dat de monteur om 9 uur langs kwam en dat de tassen dan per taxi naar ons toegestuurd zouden worden (wij gingen namelijk niet nóg langer wachten).
Om half 9 waren we eindelijk op station Dierinhuisen en toen moesten we nog 10 minuutjes teruglopen. Die 10 minuten leken wel een half uur te duren.
Snel douchen en mijn vriendinnen een t-shirt van mij aan voor het slapen. Om half 10 lagen we EINDELIJK in bed.
Toen ik om 1 uur even wakker werd stonden de tassen van Annabeth en Desley al voor de deur. Ik was echter nog erg moe en besloot weer lekker in bed te kruipen.
Om half 4 werden we allemaal wakker. Nadat we hadden ontbeten gaf ik even een rondleiding door de Muehlenhelle. Aangezien we niet echt actief waren besloten we daarna maar een film te kijken.
Om half 7 begon mijn avonddienst. Samen met de kinderen gegeten en daarna met zijn allen verstoppertje gespeeld en 'wie ben ik'.
De kids vonden het erg leuk dat ze nu DRIE speelkamaraadjes hadden, dus het was een gezellige avond. Op de bank nog Ice Age gekeken en daarna lekker naar bed!

Met het personeel van het restaurant had ik nog lootjes getrokken. Dus na het werk gingen we die nog even uit pakken. Anna en Des bleven boven en gingen douchen en daarna slapen. Ik bleef ook niet lang beneden, ik was erg moe! Nog wel een leuk deo pakketje gekregen met een koptelefoon en armbandje.
Om half 1 maar weer het bed in!

De volgende dag zou om half 4 de trein van Anna en Des vertrekken. Omdat ze nog even wilden winkelen gingen we met zijn allen om half 10 al richting Keulen.
Ik heb weer heel goed niks gekocht, alleen koffie bij de Starbucks. Altijd mooi om te zien hoe ze je naam spellen:

Annabet, Anuk en Desslie (Annabeth, Anouk en Desley)

Om half 2 nam ik de trein terug, aangezien Hannah kerstengel speelde in de kerk om half 3 (het was immers Heiligenabend, de avond voor kerst).
Tussendoor ging ik nog snel even naar huis, om mijn cadeau's ook onder de kerstboom te leggen (bij de enorme stapel andere cadeau's).
In de kerk was Hannah een stralend engeltje, maar stal Fiona de show onder het publiek door acrobaten toeren in het gangpad te maken en heel hard mee te zingen met de liedjes (LAAALAAAHAAAAOEEEEHOEEEEE).
Thuis aangekomen wilde Yannick meteen naar de kerstboom rennen, maar we gingen allemaal keurig tezamen.
Daarna begon het grote uitpakfestijn, want alle cadeau's moesten natuurlijk zo snel mogelijk open gemaakt worden.
Voor mij waren er ook twee pakjes. Zoals jullie misschien op Facebook hadden gelezen was ik zo slim om mijn oude Ipod zwemles te geven in de wasmachine. Ik probeerde hem nog te reanimeren door hem te drogen te leggen in een bakje rijst op de verwarming, maar helaas kwam er een grote rode kring in het scherm toen ik hem aan probeerde te doen. Hij ging dan ook niet meer aan.
Michael zei toen dat ik dan maar aan de Kerstman een nieuwe moest vragen. Toen zei ik dat de Kerstman in Nederland niet komt en dat ik al blij ben met een chocoladekerstman voor kerstmis. Daarna vroeg hij welke kleur ik dan zou willen en of ik hem wel zou gebruiken als ik er eentje kreeg. Ik zei toen dat ik het natuurlijk zou gebruiken, maar dat ik er géén zou krijgen. Dat zouden we nog wel eens zien, zei hij.
Jullie raden het al, in mijn ene pakje zat inderdaad een gloednieuwe Ipod. Veel te duur, maar ze zeiden dat ik het had verdiend. Nou, ik was hartstikke blij!

Nieuwe Ipod

Het andere pakje was ook heel leuk, namelijk een kalender voor 2013 met allemaal mooie foto's en knutselwerkjes van de kinderen. Dan kan ik volgend jaar nog even aan ze denken.

Van mij kreeg Hannah een prinsessen set van Playmobiel, Fiona een beer met bijbehoren van Duplo (want daar spelen we altijd samen mee), Yannick Lego en Michael en Birgitta een vrije avond. Aangezien ik écht niet wist wat ik voor ze moest kopen, vond ik dit wel een goed cadeau. Ze hebben namelijk niet zoveel tijd samen waarbij ze niet werken en ik vond dat ze dat wel verdiend hebben.

Daarna kwam het kerstdiner, maar dat was niet echt wat ik gewend ben. Bij mij thuis eten we héél uitgebreid en zitten we lang aan tafel. De tafel is chique gedekt en iedereen draagt mooie kleren.
Dat was niet zo het geval. Het eten was alsnog heel lekker (gans), maar we hadden gewoon één gang en verder was het niet heel speciaal.

De dag daarna was het 1e kerstdag en moest er hard gewerkt worden. Het restaurant en hotel waren van 's ochtends tot 's avonds volgeboekt. Ik moest dus ook gewoon oppassen. 's Middags kwamen de opa en oma.
Ook 2e kerstdag was niet speciaal, gewoon werken. Ik vergat ook steeds als ik iemand tegen kwam om diegene vrolijk kerstfeest te wensen, omdat ik écht geen kerstgevoel had.
Het was dan ook wel even moeilijk toen ik op Skype mijn ouders en opa en oma gezellig bij elkaar zag en ze vertelden dat de kalkoen in de oven stond. Ik wilde graag kerst in Duitsland vieren, maar als ik had geweten dat het zo zou zijn was ik naar huis gekomen. Ik heb ook echt nog nooit zo weinig gegeten met kerst, ook al werk ik boven een restaurant.
Ik snap ook heus wel dat als je zelf 2 dagen permanent bezig bent met kerstdiners te maken, dat je dan zelf geen zin hebt om uitgebreid te koken en te eten. Maar voor mijzelf vond ik het niet zo leuk.
Weer een leermoment, zullen we maar zeggen.
Wat nog wel leuk was, was dat Michael  's middags met een bord dat over was boven kwam. Aangezien ik als enige thuis was mocht ik het lekker opeten.
Volgens mij was het rosbief met daaromheen een soort broodkruim en een saus en rode kool.
Toch nog een beetje een kerstdiner.

Vandaag (27e) heb ik tussen de middag gelunched met Petia en Marie. Die hadden een leuke kerst gehad en lieten gezellig foto's te zien (Marie van het veganistische kerstdiner).
Leuk om weer even met die meiden te kletsen en het te hebben over de verschillen tussen onze landen.
Altijd weer mooi om te vertellen dat ik nog nóóit wiet gerookt heb, als Nederlander. Dan valt iedereen van zijn stoel.
Nog even Yannick's cadeau omgewisseld, want van de kerstopa/oma uit Oostenrijk (Michael is daar opgeroeid) kreeg hij dezelfde Lego. Ik kon het natuurlijk makkelijker omwisselen, dus dat heb ik even gedaan. Ook nog een leuk Duits cadeau voor Jara gekocht, het pasgeboren dochtertje van Michael en Lenja (uit Lelystad). Ik vind dat ze hier in Duitsland echt veel meer 'mooi' speelgoed hebben voor kinderen. Houten speeldingen die onverwoestbaar zijn en heel veel speelgoed-eten van stof. Haba heet het merk. Aangezien ik er zelf een paar jaartjes te oud voor ben heb ik dus wat leuks uitgezocht voor mijn nieuwe overbuurmeisje! :)

Daarna zat ik thuis op mijn laptop wat dingen te regelen toen de familie weer terug kwam van het zwemmen (vandaag was alles gesloten en had iedereen ene vrije dag). Gezellig pizza gegeten.
Michael en Birgitta moesten erg lachen, want sinds de 'Ster' hebben ze al een paar keer in de krant van Gummersbach gestaan. Dat brengt bepaalde privileges met zich mee, want iedereen doet nu opeens heel aardig tegen ze. Zo ook de bediening van de pizzeria, die de vorige keer nog erg chagrijning was. We kregen gratis brood en drinken en vlees en weet ik wat. Verder kwamen ze ieder kwartier vragen of alles goed was en of we toch niet nóg wat wilden. Toen we weg gingen kregen we nog 3 Panettone mee (Italiaanse kerst cake). Ik neem mijne maar mee naar huis, Lars eet het vast wel op.
Thuis aangekomen hadden de kerstopa/oma uit Stuttgart (ouders van Birgitta) ook nog een mand met cadeau's. Voor mij was er wéér een cadeau bij en een hele gave ook!:

 Een fles wijn uit mijn geboortejaar! Echt supercool!

Nou voorlopig is dit even mijn laatste verslag, aangezien ik zondag voor een ruime week naar Nederland kom. Dus het volgende verslag lezen jullie in 2013!
Alvast een goede jaarwisseling en tot snel.

Groetjes,
Anouk

Vrolijk kerstfeest allemaal!

Kunst en leraren in Keulen!

Hoi allemaal,

Afgelopen vrijdag had ik overdag vrij genomen. Die middag zou namelijk een aantal klassen van de Arcus op de kerstmarkt in Keulen zijn.

Ik nam héél vroeg de trein (half 8 mijn bed uit), omdat ik eerst nog naar het Ludwig museum wilde. 

Dat is het museum voor moderne kunst in Keulen en bestaat voor het grootste deel uit schenkingen van de familie Ludwig. 

Ik begon bij Pop-Art, Fluxus en Andreas Fischer. 

Deze noem ik 'de happy family'  :)

Pop Art vind ik 'leuke' kunst, omdat het altijd zo lekker vrolijk en grappig is. De kleuren zijn helder en scherp.
Daarna ging ik naar boven waar ik Picasso heb bekeken. Ik hou van Picasso, omdat hij aan de ene kant heel dreigend en deprimerend kan schilderen, maar aan de andere kant ook super vrolijk een kleurrijk.
Verder zitten er altijd verassingen in zijn schilderijen, je kan er uren naar kijken.

Picasso

Picasso

Picasso

Verder was er nog een supervette foto van wel 5 meter lang. Wat je er op kon zien was een podium met  publiek ervoor. Maar niet 3 mensen, nee echt wel 1000 ofzo. (daarom besloeg het ook de halve muur) Ook al was het een redelijk oude foto, hij was al best wel scherp en je kon goed de mensen onderscheiden. Leuk om van ver te bekijken en leuk om het met je neus er op te bestuderen.

Daarna was er nog een tentoonstelling van Art Spiegelman. Ik kende hem niet, maar hij schijnt een beroemde (strip) tekenaar te zijn, onder andere van 'Maus'. In deze strip worden de Joden afgebeeld als muizen en de Nazi's als, je raadt het al; katten.
Heel grappig om de originele tekeningen van een strip te zien met het uiteindelijke resultaat ernaast.
Verder heeft hij ook nog voor The New York Times getekend, daarvan zie je hieronder wat voorbeelden.

Deze foto vond ik zelf nogal grappig:

(Jezus was stout en kreeg billenkoek van zijn mama)

Daarna kwam ik aan bij het hoogtepunt van mijn bezoek aan het Ludwig museum, namelijk de tentoonstelling van David Hockney. Hij schildert vooral natuur en landschappen, maar niet een lullig klein schilderijtje, nee meteen één van 8 meter lang. Hierdoor krijg je (ik) het gevoel echt in een bos te staan. Verder maakt hij ook veel gebruik van zijn Ipad. Daarop tekent hij dan de bossen en die worden vervolgens weer heel groot uitgeprint.
Helaas kwam de suppoost na 3 foto's vertellen dat je die niet mocht nemen, dus daarom kan ik jullie niet zoveel laten zien. Ik heb zelf maar een boel kaarten gekocht en in mijn kamer opgehangen.

Het witte tekst deel dat je hier aan de rechterkant van het schilderij ziet was ongeveer ter hoogte van mijn middel. Dan krijg je een idee hoe groot zijn schilderijen zijn.

Dit deel van mijn verslag brengt ons natuurlijk mooi op de vraag 'Wat is kunst?' Vroeger was ik daar heel strikt in, kunst moest mooi zijn en het moest iets zijn waarvan ik vond dat ik het zélf niet kon maken.

Tegenwoordig ben ik ouder (wijzer? in elk geval is mijn wereldbeeld anders) en vind ik dat kunst je moet laten nadenken of bepaalde emoties op moet roepen. Wat ik in elk geval niet wil bij kunst is dat ik ervoor sta en vind: oke dit is pas echt onzin.

Onderstaande vind ik dan ook helemaal niks:

De schilderijen van Picasso zijn misschien niet zo mooi qua afwerking en details, maar voor mij roepen ze altijd de juiste emoties op en daarom vind ik het kunst en kijk ik er graag naar. Picasso kan je zo'n beklemmend gevoel geven.
De schilderijen van David Hockney echter, roepen gevoelens op van picknicks in het park, of een lekker boswandeling, gelukkige gevoelens dus. Zijn schilderijen zijn net sprookjes werelden.
Tot slot denk ik dat je kunst ook meer gaat waarderen als je wat meer over de tijdsgeest weet en wat de mensen dreef om die kunst te maken.

Maargoed, verder naar wat 'luchtigers'! Meneer Abbes had ge-e-maild dat ze om 12 uur in café Ludwig zouden zijn. Om half 1 kreeg ik een sms'je dat de bus pech had en dat ze later kwamen.
Ik ging daarom maar vast even een rondje over de kerstmarkt lopen. Rond 1 uur zag ik een groep bekende gezichten het café in lopen. We hebben daarop met zijn allen lekker taart gegeten en ik het uitgebreid met mevrouw Horlings en meneer Abbes gepraat.

Daarna zijn we in een groepje door Keulen gewandeld, van kerstmarkt naar kerstmarkt.
Ze vonden het allemaal erg leuk om mij hier zo te zien!
Voor de Neumarkt zijn we gesplitst en zijn meneer Abbes en ik de markt op gegaan, om glühwein te drinken (wat dat hadden we afgesproken!).
Nog even een goed gesprek gehad met mijn oude mentor en daarna moest ik alweer afscheid nemen, want om half 5 moest ik weer terug met de trein!

Met meneer Abbes op de kerstmarkt!

Ik heb nog wel de mooie kerstmarkt beker waar de glühwein in zat van meneer Abbes gekregen. Dan heb ik een leuk souvenir!

Groetjes,
Anouk

Hannah leest voor uit Nijntje

Groetjes van een trotse au pair!

Koekjes, koekjes, overal KOEKJES!

Hoi allemaal,

Jaja, alweer een bericht deze week. Er waren ook redelijk wat dingen gebeurt! 

Afgelopen zaterdag was het kinderkookmiddag in de Muehlenhelle. Thema: Kerstkoekjes bakken.

Eigenlijk ben ik altijd vrij op zaterdagmiddag/ochtend, maar nu vroeg Birgitta of ik Fiona even bij het geheel kon begeleiden. We hebben gezellig samen gekneed en gerold en Fiona heeft heerlijk met bloem rondgestrooid (over mij heen, ja).

Ziehier de jongste kokkin, druk bezig met het nieuwste Michelin sterren gerecht. 

Het was erg gezellig, maar op een gegeven moment had ik er wel genoeg van. Bij het glazuren heb ik dus maar even het voortouw genomen en at Fiona voornamelijk de chocolade korrels op.

Het eindresultaat: HEEL VEEL KOEKJES (dit was nog niet eens de helft).

Hannah's creaties.

 Wat mij trouwens wel weer opviel: als bezoekers (oid) horen dat de familie een au pair heeft dan zijn ze errug gemakkelijk met hun kind 'ook even bij de au pair achterlaten'. Met het koekjes bakken was er bijvoorbeeld ook een vrouw met een dochtertje van rond de 2 en toen die hoorde dat ik Fiona begeleide, bedacht ze dat ik dan haar kind ook wel even persoonlijke aandacht kon geven.
Dit is natuurlijk niet het enige voorbeeld, op Sylt kwam dat ook al voor en toen een familielid hier met twee neefjes was vroeg ze of ik niet ook even een uurtje op haar 2 zoontjes kon passen (toen had ik er dus 5). Ik ga dan natuurlijk niet zeggen: 'Ja prima, 5 euro per uur', maar dat denk ik af en toe wel.
Je hebt er toch zelf voor gekozen om kinderen te nemen!? Neem dan of ook een au pair of leg je er gewoon bij neer dat ze veel van je eigen vrije tijd opslokken. Ga niet andermans au pair met nog meer kinderen opzadelen.

Maar goed, de avond was ook leuk, want Birgitta en Michael vonden dat ik wel een vrije avond kon krijgen. Vandaag (maandag) moet ik namelijk nog even wat uurtjes oppassen en zaterdagavond was Jennifer (de extra oppas) er ook. Eerst wilde ik braaf mijn kamer schoon maken en de Vogue lezen, maar toen bedacht ik mij gelukkig net op tijd dat het zaterdag AVOND was en ik verdorie ACHTTIEN ben. Ik heb dus Marie opgebeld om te vragen of ze mee op avontuur wilde. Marie had voor die avond vrienden uitgenodigd, omdat ze haar Zweedse-kerst-traditie-bak-avond zou houden. Nou goed, misschien niet zó spannend, maar wel heel leuk en gezellig (en ik was toch al in de bak sferen).
Aangezien ik geen auto mag rijden en het ook niet echt logisch was om met de bus te gaan besloot ik te gaan lopen.
Ja, goed geraden. Ja, ik ben inderdaad blond. Ja, volgende keer zal ik mij beter voorbereiden.
JA IK WAS WEER DE WEG KWIJT GERAAKT!!!!!! grrrr.
MAAR: Hier in Duitsland is dus geen straatverlichting. Nouja, wel op de wat grotere wegen, maar niet in de wijken. Daarnaast zijn de wegen hier niet recht, maar zo krom als 10 bananen achter elkaar. Verder leek echt álles op elkaar, want overal staan bomen.
Nou goed, het enige wat eigenlijk verkeerd was gegaan was dat ik één straat te ver door was gelopen (tegen een berg op, in het donker, door de sneeuw, langs de kant van de weg, want er zijn ook geen stoepen hier). Afijn, toen belde ik dus maar bij een vrouw aan en die stuurde mij weer de goede kant uit.
Daarna wist ik het niet zeker meer en toen heb ik wéér aangebeld. Toen bleek ik 5 meter verder te lopen en stond ik in de straat waar Marie woont.
Die straat staat vol met enorme huizen en de nummering gaat zo: 1-5-3-11-17-9 enz. Nou was het dus pikdonker (geen verlichting) dus ik kon ook niet goed zien of ik al bij nummer 17 was. Nadat ik de hele straat was doorgelopen en ik alleen nog maar 3x 10 en 12 gezien had was ik het zat en belde ik Marie. Die nam dus niet op en toen heb ik wéér aangebeld. Gelukkig wisten die mensen welk huis het was en toen vond ik het eindelijk (nummer 17 stond tussen 7 en 9 in. Oja, Duitse logica zeker?!).
Nou dacht ik dat mijn au pair gezin een groot huis had, maar dat waar Marie bij woont is écht groot.
Hoe dan ook, binnen was het lekker warm (vloerverwarming) en zó laat was ik ook niet.
Er zat al een groepje aan de tafel peperkoeken te maken en ik kreeg spontaan zin om het openingslied van Pippi Langkous te zingen.

Ik zat naast Tirza, die 5 weken door Australië had gereisd. We hebben dan ook uitgebreid gepraat!

Verder heb ik ook nog lussebullar gemaakt, wat een soort zoete broodjes met saffraan zijn. Superlekker, vooral als ze net uit de oven komen!

Lussebullar met glühwijn. Jamjamjam.

Daarna hebben we nog Ligretto gespeeld en een film gekeken. Terug kon ik meerijden met iemand, dus uiteindelijk was het een super leuke avond geworden! (misschien niet zo spectaculair, maar gewoon gezellig).

Dan ga ik nu maar eens even mijn kamer schoonmaken :)

Groetjes,

Anouk

Pakjesavond

Hoi allemaal:

'Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan...'

Wel in mijn geval was het geen stoomboot, maar een grote doos en 2 brieven!

Sinterklaas uit de Twickel had een grote doos voor mij achtergelaten. De andere pieten uit Lelystad een kaart en 's ochtends kwam er met de post ook nog een brief van de pieten uit Lemmer.

Nadat alle kids in bed lagen zette ik op youtube een Sinterklaasliedjes afspeellijst aan en begon ik aan mijn eigen 'heerlijk avondje'.

Op de één of andere manier kon ik deze foto niet omgedraaid krijgen, sorry daarvoor!

 Allereerst opende ik de brief uit Lemmer. Er bleek een mooi gedicht in te zitten! Natuurlijk kwam mijn zwartrijden er in voor evenals mijn opvoedpogingen als au pair zijnde.

Bedankt oma, superleuk!

 Daarna maakte ik de kaart van de pieten uit Lelystad open. Het was een gezellig Sint/kerst kaart. Ook mooi!

Daarna begon ik aan het grote pakket, natuurlijk weer eerst het gedicht (want zo is de traditie). Volgens mij kan je het redelijk goed lezen, dus bij deze:

Thanks mam, mooi gedicht!

 Daarna pakte ik natuurlijk de doos uit en toen ik die open deed kwam er al een bekend, maar heerlijk luchtje uit drijven: LUSH! Lush is een winkel met douche/bad/cosmetica producten waarvan alles natuurlijk is (vaak veganistisch) en niks op dieren is getest. Ze verkopen ook producten waarvan delen van de opbrengst daar een goed doel gaan (de anti bont stichting bijvoorbeeld :) ). Daarnaast vind ik het ook gewoon heerlijke producten, maar ze zijn redelijk prijzig (mocht je mij dus ergens gelukkig mee willen maken dan zit je met iets van Lush eigenlijk altijd goed).

 In de doos zat een grote fles douchegel (The olive branch, nog niet eerder geprobeerd, maar meteen al favoriet) en FUN! FUN is een nieuw product en je kan er je haren mee wassen, het als douchegel gebruiken, als badschuim én je kan er mee kleien (jaja). Omdat het zo heerlijk ruikt ligt het nu tussen mijn onderbroeken en sokken te wachten tot ik het ga gebruiken. Verder nog wat testertjes van gezichtscrème en dat alles zat verpakt in een leuk sjaaltje (gemaakt van gerecyclede flessen). Maar er zat nog meer in de doos:

Fiona heeft al heerlijk stickers geplakt.

Mjammjam, mijn zwakte tijdens Sinterklaastijd: MARSEPEIN!

En als klap op de vuurpijl ook nog de nieuwe Elle! (is al uit).
Zo had ik toch ook nog even pakjesavond. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik er erg veel heimwee van kreeg. Sinterklaas wordt bij ons thuis toch altijd nog wel uitgebreid gevierd en ook het Zwarte Piet spelen met Lars was altijd wel een hoogtepunt. Zat ik daar in mijn eentje cadeautjes uit te pakken! Dat was wel even slikken.
Maar goed, al met al was het gewoon heel leuk hoor!

Gisteren heb ik bij Marie Zweedse peperkoekjes gebakken samen met wat vrienden van haar uit de kerk. Het was heel gezellig en ik beloof zo snel mogelijk foto's te posten (maar ik heb nog zoveel meer om te laten zien, haha!)

Groetjes en allemaal weer sterkte met de werkweek (ik ga morgen lekker van mijn weekend genieten :D), Anouk