Hoi allemaal,
Op dit moment zit ik in Noosa, net boven Brisbane. Ik heb er alweer 2 weken Australie op zitten!
Ik begon in Cairns, waar het niet erg mooi weer was: regen, regen, regen. Na 10 weken zonneschijn was dat wel even wennen! Door de regen werd mijn duik en snorkel trip ook 1 dag opgeschoven.
Het weer was tijdens de trip nog steeds niet super en er waren vooral veel hoge golven. Om mij heen waren allemaal mensen aan het kotsen. Altijd weer mooi om te merken dat er nog steeds mensen zijn die geloven dat binnen zitten en naar de grond staren helpt tegen zeeziekte. Ik zat lekker buiten in de frisse lucht en had nergens last van.
Na 2 uur varen kwamen we bij het GREAT BARRIER REEF aan! Ik kon niet meer wachten en trok snel mijn snorkel spullen aan. Onderwatercamera mee en gaan met die banaan!
Wauw, wauw, wauw. Ik snap nu weer waarom ik vroeger zo graag zeemeermin speelde in het zwembad! Zou echt wel onder water willen leven! Zoveel mooie vissen en kleuren. Helemaal geweldig.
Maar, het beste kwam nog: de duikles! Tijdens het varen hadden we al instructies gekregen over hoe alles werkte onder water. Zo betekend duim omhoog dus NIET dat je het leuk vindt, maar dat je omhoog wilt.
Samen met 2 andere meisjes en de instructrice trokken we onze uitrusting aan. Daarna gingen we naast de boot in het water liggen, om te oefenen met ademen en water uit je masker blazen.
Vervolgens liet de instructrice ons heel langzaam naar de bodem zakken. Ik had van te voren al aangegeven dat ik met vliegen erge last heb van mijn oren en het moeilijk vind om ze te laten poppen. Gelukkig gingen we heel langzaam naar beneden en slikte en popte ik continu, dus alles ging goed.
Op de bodem kreeg ik eerst een beetje een paniek aanvalletje. Ik was heel snel aan het ademen, door de opwinding denk ik, en doordat je bijna pure zuurstof ademt ga je dus al snel hyperventileren. Daarnaast voelde ik mij ook erg opgelosten: overal om je heen zand, want de boot ligt natuurlijk niet boven het rif. Verder zie je de 'uitgang' van het water ook niet, want je bent dan zo diep! Nadat ik mijzelf even streng had toegesproken en met mn buik ging ademen, ging alles weer goed.
Aan de arm van de instructrice zwommen we richting het koraal. EN DAAR ZAGEN WE EEN ZEESCHILDPAD!!!
Na een poosje mochten we alleen zwemmen, wel in de buurt van de instructrice. Een half uur hebben we tussen het koraal doorgezwomen, naar vissen gezwaaid en vooral genoten van de geweldige omgeving.
Terug aan boort flink van het buffet gegeten en daarna weer het water in om te snorkelen!
Ik kon er geen genoeg van krijgen, maar helaas moesten we alweer terug naar vaste grond. Lekker genieten in het zonnetje, tot een meisje over mijn voeten heen kotste. Desondanks was het echt een geweldige dag geweest!
Ik kan jullie helaas nog geen foto's laten zien, want die staan niet op mijn telefoon, maar op mijn usb stick. Als ik toegang heb tot een computer zal ik ze uploaden!
Na Cairns reed ik naar Townsville en vandaar ging ik naar Magnetic Island. Ik zat daar in een heel leuk 'resort' (maar dan de prijs en kwaliteit van een jeugdhostel). Het eiland is echt een beetje paradijselijk.
De eerste dag bracht ik aan het zwembad door, maar de tweede dag ging ik een wandeling doen met een Nederlandse jongen. We zagen wilde papegaaien, wat een kabaal maken die! Verder een slang, een heleboel gekko's (kleine hagedissen) en andere mooie vogels met mooie kleuren.
Na Townsville ging de reis door naar Airlie Beach. Daar startte mijn zeiltrip door de Whitsundays! (naja, zeiltrip. Af en toe hesen ze een beetje een zeil voor de show, het was meer motoren).
Eind van de middag gingen we aan boord. Nadat we alle regels enz. hadden aangehoord kregen we een hut toegewezen (erg klein!). Vervolgens gingen we weer naar het bovendek, waar we lekker in de zon lagen en ondertussen naar de eilandengroep voeren. Omdat we daar als snel waren konden we voor het eten nog even zwemmen. Allemaal een stingersuit aan, tegen de kwallen! (dat is dus erg grappig aan Australie: je ziet nooit iemand zwemmen bij de stranden en ALS je iemand ziet zwemmen dan draagt diegene dus een pak van zijn enkels tot aan zijn nek. In de wateren hier (en rond deze tijd) zwemmen namelijk heel veel schadelijke kwallen. Vandaar dus dat beschermende pak).
Op de boot hadden ze een glijbaan en een duikplank, dus we konden lekker springen en glijden.
Tijdens het eten maakte ik kennis met een grote groep Denen. Grappig om te merken dat sommige nationaliteiten je beter liggen dan anderen. Ik trek haast altijd met Duitsers op (want die vinden het helemaal geweldig om mij Duits te horen spreken) of met Scandinaviers.
Na het eten gingen we met goon en bier op het dek liggen. Goon is HET drankje hier. En het is ook meteen te ranzig voor woorden. De enige reden dat mensen het drinken, is dat het goedkoop is. De rest van de alcohol is namelijk niet te betalen.
Ik kletste de hele avond met de Deense Thomas. We bespraken allemaal belangrijke levensvragen en keken naar de vallende sterren. Sommige waren zo mooi! Echt een dikke streep aan de hemel. Verder gebeurde er (helaas, naar mijn mening), helemaal niks. Kom je eindelijk eens een ECHT leuke jongen tegen, is het gewoon vriendschappelijk. Ach ja.
De volgende dag stonden we half 7 op, want we gingen naar Whithaven beach. Dit is een van de mooiste stranden ter wereld. Het zand is heel wit en heel fijn. Het is dan ook meteen beschermd, als je een potje mee naar huis wilt nemen en je wordt gepakt, dan heb je een probleem. De Nasa gebruikte het vroeger om glas van te maken, de lenzen van de Hubble telescoop zijn van dit zand gemaakt.
Tijdens de Olympische spelen in Sydney speelden de volleyballers op dit zand. Nationale trots dus.
Daar brachten we de ochtend door met proberen niet te verbanden en zwemmen.
Terug aan boord hadden we lunch en voeren we naar de snorkel plek. Hoera!
Deze keer was haast nog mooier dan de vorige keer, ZO VEEL VISSEN! Gele met een blauwe staart, hele grote scholen met kleine zilveren visjes, vissen met regenboog kleuren, vissen met doolhof patronen. Er was ook nog een supergrote vis, zo groot als een baby!
Vlak voordat ik (als een van de laatsten) weer aan boord moest gaan, spotten we een schildpad! Samen met Thomas (die ook goed kon zwemmen), zwommen we een heel stuk achter hem aan. Heb echt letterlijk naast de schildpad gezwommen, zo zo gaaf! Wat een imposante beesten.
's Avonds hadden we party aan boord. Met de Denen drankspelletjes gedaan, maar op een gegeven moment stapte ik op het water over. De goon maakte mij echt te misselijk. En iedereen was toch te dronken om het te merken :-)
Daarna had de bemanning nog een grote doos verkleedspullen en gingen we maffe spelletjes doen, om de King/Queen van de Klipper uit te roepen. Ik zal jullie de details besparen, maar vooral de Engelsen waren erg goed en gedreven, dus dan weet je het wel. Wel erg grappig.
De volgende dag gingen we weer snorkelen, maar deze keer waren er niet zoveel vissen.
's Middags weer van boord. Het was echt een geweldige trip geweest! We hadden ook heel veel geluk gehad met het weer. De bemanning zei dat ze in tijden niet zulk helder water hadden en zoveel zon.
's Avonds was ik helemaal kapot, maar ik kon helaas niet vroeg naar bed: om 12 uur vertrok mijn nachtbus.
De dag daarna was ik in Agnes Water, waar ik vooral erg moe was.
Het volgende deel van de trip ging naar Noosa. Daar liep ik door het stadje, tot ik een bekend iemand op een terassje zag zitten. Het was Lennard uit Nieuw Zeeland! Supergrappig om elkaar hier tegen te komen.
's Avonds gingen we met nog 4 andere mensen uit. In een bar kon je voor 4 dollar een drankje, friet en een hamburger krijgen. Supergoedkoop, helemaal voor het altijd dure Australie. Daarna stapten we over op de 3 dollar cocktails en werd het een geweldige avond. Het hootepunt was de loterij, waarbij ik een surfles won! Jeeej! Daarna werd het nog grappiger, want ik kwam NOG 2 mensen uit Nieuw Zeeland tegen. Wat is de wereld toch klein.
Gisteren was de dag van mijn surfles en dat was heel leuk. Eerst kregen we uitleg op het strand, daarna gingen we de golven in. We moesten eerst oefenen met peddelen en ' opdrukken' . Het ging supergoed! Na 2 keer mocht ik al zonder instructeur. Na 20 minuten gingen we weer terug naar het strand, waar we uitleg kregen over de volgende stap: staan. Ook dit lukte mij weer heel snel, kreeg zelfs een compliment van de instructeur! Het volgende uur heb ik flink geoefend met surfen, voelde mij al helemaal een 'surfbabe'.
Na de pauze ging het helaas wat minder goed, volgens mij werd ik een beetje overmoedig. Mijn plank hapte steeds water en dat is niet handig met een strapless badpak aan. Die hangt daarna dan ergens rond je heupen (gelukkig had ik nog een shirt erover).
Desondanks een geweldige middag!
's Avonds kookten Lennard en ik samen: Kangoeroe (ja, dit is hoe je het schrijft in het Nederlands, ik heb het speciaal opgezocht) steak. Ik was erg benieuwd, maar het was heel lekker! Een beetje zoetig en lekker mals. Lennard zei dat ik ook nog krokodil moest eten, dat was nog lekkerder.
Gisteravond lag ik om 9 uur in bed en heb ik 12 uur geslapen. Na een week van vroeg opstaan, laat naar bed, nachtbussen en zwemmen was ik erg moe.
Nou, dit is wat ik tot nu toe in Australie allemaal heb gedaan!
Ik vind het hier erg leuk, maar in vergelijking met Nieuw Zeeland is Australie echt een stuk minder 'mooi'. Het is gewoon heel saai om door dit land te rijden, want je ziet steeds hetzelfde: bos, mais akkers of bananenbomen. De plekken van Australie die ik echt mooi vond waren allemaal 'buiten' het hoofdland: het koraal rif, de eilanden.
Ik weet zeker dat ik nog een keer terug wil naar Nieuw Zeeland, maar Australie geloof ik niet. Dan alleen om de outback te zien, het midden dus.
Verder: dit land is ZO GROOT! Dan zit je de hele dag in de bus en dan kijk je wat je nou eigenlijk gereden hebt en dan is het zo'n klein rotstukje op de kaart.
Van Melbourne (zuid) naar Darwin (noord) vliegen kost 4 uur! En dan ben je nog steeds in hetzelfde land! In Europa heb je dan al 8 andere landen doorkruist!
Nou jongens, ik vermaak mij dus nog steeds. De dagen vliegen voorbij, maar gelukkig is het einde nog ver weg.
In Nederland begint het geloof ik langzaam warmer te worden, hier wordt het steeds een beetje kouder (naja, ik loop nog steeds in een korte broek. Vooral 's nachts is het koud).
Iedereen met examens: succes met leren!
Groetjes,
Anouk
dinsdag 23 april 2013
zondag 14 april 2013
Fruit
Hallo!
Even een berichtje over een nieuwe hobby van mij: apart fruit uitproberen. Hier onder de evenaar heb je een grote keuze uit allerlei fruit wat je in Europa niet hebt.
Van boven naar beneden:
-een custard appel. Erg lekker! Zoet en een beetje creme-ig. Veel sap ook.
-(geel met stekels) een kiwano. Ongeveer zo groot als de vuist van een flinke kerel. Dikke stekels erop. De binnelant ziet eruit als het binneste van een komkommer: groen met zaadjes. Dit doet echter wat meer aan snot denken. Vond het niet lekker, was erg waterig.
-feijoa. Een groen vruchtje. Het vruchtvlees bestaan uit 4 delen, die tegen elkaar zitten in de vorm van een kruis. Smaakt een beetje zuur, maar wel lekker.
-kiwi bessen! Je raadt het al; net mini kiwi's, maar dan met een zachte schil. Smaakt bijna net als een kiwi, alleen dan veel zoeter. Echt lekker!
Daarnaast heb ik ook de passivrucht ontdekt, die je in Nederland ook in sap drinkt. Vers is ie echt verukkelijk!
zaterdag 6 april 2013
Bye bye Nieuw Zeeland!
Hoi allemaal,
Dan heb je nog weken te gaan en dan ben je opeens klaar in een land!
De afgelopen tijd voelt aan alsof ik het heb gedroomd. De dagen vliegen niet voorbij, nee ze RACEN voorbij (met de snelheid van het licht). Ik begin dingen door elkaar te halen, dingen beginnen te vervagen. Net alsof je wakker wordt dus.
Het is wel een geweldige droom hoor, maak je maar geen zorgen!
Ik ben op dit moment weer in Auckland, morgen gaat mijn vliegtuig naar Cairns.
Jullie hebben al een boel foto's langs zien komen van de afgelopen dagen, maar ik zal nog even wat toelichting geven.
In Queenstown liep ik de Ben Lommond track. Ik begon in mijn eentje, maar gaandeweg ontmoette ik steeds meer mensen en vormden we echt een 'Reisgezelschap'. Daarnaast was de omgeving ook weer zo pijnlijk mooi, dat iedereen steeds Lord of the Rings deuntjes aan het fluiten was. Het was echt 'net als in de film'.
Na 8 uur lopen waren we allemaal uitgehongerd en gingen we dus een FergBurger eten, dat MOET je blijkbaar gegeten hebben als je in Queenstown bent.
Nou nou, heerlijk hoor. (oke, voor een hamburger was ie echt lekker, maar ik ben gewoon geen hamburger fan. Veel liever had ik een broodje oude kaas gehad, High Tea van Veneeta, griesmeelpudding van oma of kippepoten van mama (dat haal ik wel weer in als ik thuis ben ))
Daarna gingen we naar Christchurch. Christchuch heeft 2 jaar geleden een aardbeving gehad en daar is de stad duidelijk nog van bij aan het komen. Overal word aan de weg gewerkt en veel huizen staan leeg.
Wat een positief gevolg is, is dat het bestuur allemaal leuke, originele dingen bedenkt om de stad wat op te fleuren. Zo is er een openbare 'jukebox', een grote box waar je je Ipod op aan kan sluiten en dan voor 1 dollar 30 minuten muziek kan draaien. Lampen, een glitterbol en dansen maar onder de sterren!
Ook hebben ze een winkelcentrum gemaakt van zeecontainers. Allemaal leuke winkeltjes, mooie kleren, mooie boeken (DOORLOPEN ANOUK). Daar bracht ik een middagje door met de engelse Thom. Na een poosje had ie het wel gezien, maar ik wilde nog even door 'shoppen'. Ik had echt even behoefte aan wat luxe. Ik dus naar de schoenen afdeling van het warenhuis en onder het mom van 'ik ben op zoek naar rode hakken', even lekker hakken gepast en rondgelopen. Helaas waren ze NET niet datgene wat ik zocht (en ze passen niet in mijn tas).
Daarna nog even flink Chanel parfum uitgeprobeerd en Dior creme gesmeerd. Kan ik er weer tegenaan.
Na Christchurch reden we omhoog, naar Kaikoura. Daar zijn veel dolfijnen, zeehonden en walvissen, waar je ook mee kan zwemmen (niet met de walvis).
Ik had niet zoveel zin om daar veel geld voor te betalen, dus ik ben gewoon de zeehonden op het droge gaan bekijken. Ook leuk! (en gratis, we blijven Nederlands hoor).
Je kon ze van heel dichtbij benaderen en mooi foto's maken dus. Ik gaf ze allemaal namen, maar Bernie was toch wel mijn dikste vriend (letterlijk).
In de bus zagen we nog een hele grote groep wilde dolfijnen, wel 200 ofzo! Heel indrukwekkend om ze te zien springen en duiken.
De dagen daarna waren niet heel speciaal, gewoon weer met de bus terug naar Auckland.
Gisteren was hier de Triathlon. Ik heb nog even naar het hardlopen gekeken, wat ERG leuk was. Allemaal gespierde gozers in strakke badpak-pakjes die zwetend en hijgend langs komen. Jaja.
Uit volle borst heb ik de enige Nederlander aangemoedigd. Hij dacht vast: wat schreeuwt die debiel nou weer. Ach ja.
Daarna liep ik naar de boekenruil plek, waar een groepje jongeren met instrumenten zat. Er was ook een meisje met een viool bij, dus ik begon natuurlijk even tegen haar te praten. Toen vroeg ze of ik wilde spelen, dus ik begon een beetje wat dingetjes te spelen. Toen viel een jongen met gitaar in en daarna een djembe en toen stonden we gewoon muziek te maken! Mensen stopten om te luisteren en ik zag natuurlijk geld, dus ik zette een gitaar koffer voor ons neer en daar gingen we!
Normaal durf ik nooit zo te 'jammen' (spelen wat in je opkomt), maar het was echt heel gaaf! (ook al had ik zo'n klein viooltje in m'n armen, in plaats van mijn eigen, stevige alt).
Vandaag ben ik met de ferry naar de overkant gegaan, buiten de stad. Rondgelopen, beetje ge-window-shopt, lunch. Lekker relaxed.
Morgen weer verder!
Echt ongelovelijk. Soms kan ik ook echt verbaasd zijn dat dit op dit moment mijn leven is. Puur geluk is dit. Af en toe ben ik mij er even bewust van, als ik buiten zit en de hemel is zo helder dat iok de Melkweg zie en de sterren twinkelen. Of als ik een 143 meter diep dal in spring. Zonsondergang. Een gletsjer beklimmen. Of gewoon de wind in je haren en beseffen dat je NEGENTIEN bent en ALLEEN aan de ANDERE kant van de WERELD zit. Op die momenten ben ik zo gelukkig dat m'n hart er pijn van doet. Dan maak ik ook even een aantekening in mijn herinnering: 'Geluksmomentje'.
Nou, genoeg emotioneel gekwijl, er moet een tas worden ingepakt en een dagboek worden bijgeschreven.
See you in kangaroo land!
Anouk
Dan heb je nog weken te gaan en dan ben je opeens klaar in een land!
De afgelopen tijd voelt aan alsof ik het heb gedroomd. De dagen vliegen niet voorbij, nee ze RACEN voorbij (met de snelheid van het licht). Ik begin dingen door elkaar te halen, dingen beginnen te vervagen. Net alsof je wakker wordt dus.
Het is wel een geweldige droom hoor, maak je maar geen zorgen!
Ik ben op dit moment weer in Auckland, morgen gaat mijn vliegtuig naar Cairns.
Jullie hebben al een boel foto's langs zien komen van de afgelopen dagen, maar ik zal nog even wat toelichting geven.
In Queenstown liep ik de Ben Lommond track. Ik begon in mijn eentje, maar gaandeweg ontmoette ik steeds meer mensen en vormden we echt een 'Reisgezelschap'. Daarnaast was de omgeving ook weer zo pijnlijk mooi, dat iedereen steeds Lord of the Rings deuntjes aan het fluiten was. Het was echt 'net als in de film'.
Na 8 uur lopen waren we allemaal uitgehongerd en gingen we dus een FergBurger eten, dat MOET je blijkbaar gegeten hebben als je in Queenstown bent.
Nou nou, heerlijk hoor. (oke, voor een hamburger was ie echt lekker, maar ik ben gewoon geen hamburger fan. Veel liever had ik een broodje oude kaas gehad, High Tea van Veneeta, griesmeelpudding van oma of kippepoten van mama (dat haal ik wel weer in als ik thuis ben ))
Daarna gingen we naar Christchurch. Christchuch heeft 2 jaar geleden een aardbeving gehad en daar is de stad duidelijk nog van bij aan het komen. Overal word aan de weg gewerkt en veel huizen staan leeg.
Wat een positief gevolg is, is dat het bestuur allemaal leuke, originele dingen bedenkt om de stad wat op te fleuren. Zo is er een openbare 'jukebox', een grote box waar je je Ipod op aan kan sluiten en dan voor 1 dollar 30 minuten muziek kan draaien. Lampen, een glitterbol en dansen maar onder de sterren!
Ook hebben ze een winkelcentrum gemaakt van zeecontainers. Allemaal leuke winkeltjes, mooie kleren, mooie boeken (DOORLOPEN ANOUK). Daar bracht ik een middagje door met de engelse Thom. Na een poosje had ie het wel gezien, maar ik wilde nog even door 'shoppen'. Ik had echt even behoefte aan wat luxe. Ik dus naar de schoenen afdeling van het warenhuis en onder het mom van 'ik ben op zoek naar rode hakken', even lekker hakken gepast en rondgelopen. Helaas waren ze NET niet datgene wat ik zocht (en ze passen niet in mijn tas).
Daarna nog even flink Chanel parfum uitgeprobeerd en Dior creme gesmeerd. Kan ik er weer tegenaan.
Na Christchurch reden we omhoog, naar Kaikoura. Daar zijn veel dolfijnen, zeehonden en walvissen, waar je ook mee kan zwemmen (niet met de walvis).
Ik had niet zoveel zin om daar veel geld voor te betalen, dus ik ben gewoon de zeehonden op het droge gaan bekijken. Ook leuk! (en gratis, we blijven Nederlands hoor).
Je kon ze van heel dichtbij benaderen en mooi foto's maken dus. Ik gaf ze allemaal namen, maar Bernie was toch wel mijn dikste vriend (letterlijk).
In de bus zagen we nog een hele grote groep wilde dolfijnen, wel 200 ofzo! Heel indrukwekkend om ze te zien springen en duiken.
De dagen daarna waren niet heel speciaal, gewoon weer met de bus terug naar Auckland.
Gisteren was hier de Triathlon. Ik heb nog even naar het hardlopen gekeken, wat ERG leuk was. Allemaal gespierde gozers in strakke badpak-pakjes die zwetend en hijgend langs komen. Jaja.
Uit volle borst heb ik de enige Nederlander aangemoedigd. Hij dacht vast: wat schreeuwt die debiel nou weer. Ach ja.
Daarna liep ik naar de boekenruil plek, waar een groepje jongeren met instrumenten zat. Er was ook een meisje met een viool bij, dus ik begon natuurlijk even tegen haar te praten. Toen vroeg ze of ik wilde spelen, dus ik begon een beetje wat dingetjes te spelen. Toen viel een jongen met gitaar in en daarna een djembe en toen stonden we gewoon muziek te maken! Mensen stopten om te luisteren en ik zag natuurlijk geld, dus ik zette een gitaar koffer voor ons neer en daar gingen we!
Normaal durf ik nooit zo te 'jammen' (spelen wat in je opkomt), maar het was echt heel gaaf! (ook al had ik zo'n klein viooltje in m'n armen, in plaats van mijn eigen, stevige alt).
Vandaag ben ik met de ferry naar de overkant gegaan, buiten de stad. Rondgelopen, beetje ge-window-shopt, lunch. Lekker relaxed.
Morgen weer verder!
Echt ongelovelijk. Soms kan ik ook echt verbaasd zijn dat dit op dit moment mijn leven is. Puur geluk is dit. Af en toe ben ik mij er even bewust van, als ik buiten zit en de hemel is zo helder dat iok de Melkweg zie en de sterren twinkelen. Of als ik een 143 meter diep dal in spring. Zonsondergang. Een gletsjer beklimmen. Of gewoon de wind in je haren en beseffen dat je NEGENTIEN bent en ALLEEN aan de ANDERE kant van de WERELD zit. Op die momenten ben ik zo gelukkig dat m'n hart er pijn van doet. Dan maak ik ook even een aantekening in mijn herinnering: 'Geluksmomentje'.
Nou, genoeg emotioneel gekwijl, er moet een tas worden ingepakt en een dagboek worden bijgeschreven.
See you in kangaroo land!
Anouk
Abonneren op:
Posts (Atom)











