Lieve allemaal,
Ik geloof dat ik gebleven was bij zondagmiddag. Zondagmiddag heeft het echt aan één stuk door geregend. We zitten hier namelijk in een dal, tegen een berg aan. Alle wolken die niet over die berg heen kunnen regenen boven ons hoofd leeg. Voordeel: veel mooie bloemen. Nadeel: veel regen.
Goed, ik was dus vrij en had niet echt iets om te doen. Blog bij gewerkt, boek gelezen en de kinderen waren naar het Kindergartenfest. Birgitta kwam na het werk nog even snel omkleden en zag mij zitten en aangezien ik er volgens mij een beetje verloren uitzag begon ze maar even een gesprekje. Ik vroeg haar of ik misschien een keertje, als ze tijd hadden in de keuken, daar mee kon helpen. Zoals jullie misschien wel weten vind ik koken erg leuk en aangezien hier veel toffe dingen worden gekookt (en er daar mensen van mijn leeftijd zijn, waarbij ik geen luiers hoef te verschonen, met knuffels hoef te spelen of boekjes moet voorlezen), hoopte ik dat ik er misschien nog eens wat kon leren.
Dus Birgitta werd meteen helemaal enthousiast en zei dat ik ook nú wel even kon gaan kijken daar. Ze zei dat ze vast wel wat taart hadden om te proberen. Daar werd ik dan weer erg enthousiast van en samen gingen we eens even kijken.
Chris de keukenhulpchef (?) ging op dat moment net pizza bakken voor de crew's diner. Ik was een beetje teleurgesteld, aangezien pizza niet echt hoog op mijn 'I want to cook' lijstje staat. Eerder een koe leren slachten of goed sushi maken ofzo. Maar: ook pizza maken schijnt een apart vak te zijn. Het uitrollen kon ik dus klaarblijkelijk niet en moest Chris voordoen. Verder waren alle ingrediënten al gesneden, dus het was niet érg vermoeiend. Daarom maar even uitgebreid met het keukenpersoneel mijn Duits geoefend.
Chris vertelde dat de meesten hier 2 weken school hebben en dan weer 2 weken in de keuken werken. Hij wilt later zijn eigen restaurant openen, een beetje in dezelfde sfeer als de Muhlenhelle (oja en hij is 21 en heeft een eigen auto :-) ).
Verder heb ik met de twee meiden die in de bediening stonden gepraat (ik weet even niet hoe ze heten). Ze vroegen of ik vaak uitging in Nederland en of ik dat leuk vond. Dus ik zei (in mijn allerbeste hakkietakkie Duits) dat ik erg van dansen hou en dat graag met mijn vriendinnen deed. Daarna vertelden ze dat er één keer per maand op zondag in Keulen een groot feest is voor hotel en restaurant personeel. Die zijn namelijk op maandag en dinsdag hier vrij en kunnen dan uitbrakken (ipv op zaterdag uitgaan en de rest van je weekend als een zombie doorkomen). In mijn werkschema ben ik natuurlijk ook vrij op maandag en dinsdag, dus ook voor mij is dat erg geschikt.
Dat lijkt mij natuurlijk erg leuk en gezellig, dus dat hebben we dan ook afgesproken. Verder vonden ze mijn Duits al best goed (HA!) en ze vonden mij een gezellige meid en het leek ze leuk als ik mee ging. Dat is natuurlijk fijn om te horen als je sehr alleine in een nieuw land bent.
Verder taart gegeten en het beste van alles: een flesje cola meegekregen (hé, het was al een week geleden hoor). Oja en de huisgemaakte bonbons uitgeprobeerd.
Uiteindelijk was het nog een leuke middag geworden.
's Avonds voor gelezen aan de kinderen. Yannick kroop op mijn schoot en Hannah kwam ook dicht tegen mijn aanzitten. Fiona drentelde door de kamer met een boekje in haar hand. Dat zijn de momenten dat het au pair zijn natuurlijk erg leuk werk is!
Gisteren was mijn eerste vrije dag, maar ik ben met de familie meegegaan naar Gummersbach. Daar heb ik mij met Michel aangemeld bij het gemeentehuis en meteen ook maar bij de taalcursus. Ook die vrouw vond mij geen 'Anfänger' meer (HA!). Daarna ontbijt bij een café, waar we eigenlijk de hele ochtend zijn blijven hangen. Ik heb met Opa en Oma en Birgitta gesproken over verschillen tussen Duitsland en Nederland en het Nederlandse drugsgebruik. Altijd erg interessant.
's Middags lunch in de tuin (want het was nu weer supermóói weer) en daarna heb ik hardgelopen, gelezen (fifty shades of grey deel 2, engels oefenen is toch ook belangrijk? :-) )en met papa en mama geskyped. Daar begint binnenkort weer het normale school leven! Raar om te bedenken.
's Avonds was er op de tv een debat met een man van de neonazipartei uit Oostenrijk. Afgelopen weekend waren er ook demonstraties en tegen-demonstraties in Gummersbach (niks van gemerkt verder). Raar om te beseffen dat dat zo dichtbij is. Eerst bespreek je er artikelen over uit Der Spiegel in de Duitse les en dan zit je in Duitsland en hoor je je gastgezin zich zorgen maken over diezelfde opkomende radicale partij. Gelukkig maken ze zich er zorgen over, ik weet niet wat ik gedaan had als ze dat niet deden.... (maargoed, alles is hier (nog steeds) biologisch en ik hoorde gisteren dat Yannick naar een speciale Kindergarten gaat zonder plastic speelgoed en met alleen maar biologisch eten. Dierwelzijn staat hoog in het vaandel hier, dus het lijkt mij sterk dat je je dan niet om de mensheid in zijn geheel bekommert en rechts radicaal bent)
Ohja: mét een goed glas rode wijn erbij. Het is tenslotte weekend! (maandag en dinsdag gelden hier als weekend).
Daarna opa en oma gedag gezegd, want die zijn vanochtend (dinsdag) vertrokken. Vanaf morgen is begint dus het echte werk! Vanmiddag gaan we geloof ik naar het zwembad. Dan ga ik meteen even kijken op welke tijden je er baantjes kan zwemmen. Birgitta heeft ondertussen ook naar de muziekschool gebeld. Het jeugdorkest gaat helaas niet, want dat is ook op dinsdagavond net als de taalcursus. Nu ga ik dus maar kijken of ik gewone lessen kan volgen (ik dacht: ik ben hierheen gekomen om Duits te leren, dus dat staat op nummer één. In een orkest kan ik mijn hele leven nog. Maar wel erg jammer, daar niet van).
Verder ben ik aan het kijken of ik een yoga cursus kan volgen (haha!). Ik begin mij nu echter wel af te vragen of dat zo geschikt is voor mij, aangezien ik redelijk 'down to earth ben'. Maar ik heb het altijd al eens willen proberen en aangezien dit toch immers het 'jaar van het avontuur' is kan ik het maar beter nu doen. Als het niks is kan ik hier altijd nog de cursus 'Hilf, mein Hund wird alt!' volgen (ja, die bestaat hier dus écht).
Zo, ik geloof dat ik weer erg veel geschreven heb, meer dan ik van plan was! Helaas geen foto's om erbij te doen. Ik zal zoveel mogelijk foto's maken van alles, maar soms zijn het niet echt interessante dingen om te fotograferen.
Iedereen trouwens erg bedankt voor alle positieve reacties op mijn blog! Ik ben nog maar een week weg en mijn blog is nu al ruim 1200 keer bekeken! Sommige artikelen worden minstens 50 keer aangeklikt! (ik ben even trots :-) ). Hartstikke leuk!!
Voor nu zijn jullie weer up to date.
Veel groetjes uit Gummersbach,
Anouk
Geen opmerkingen:
Een reactie posten