Koekjes, koekjes, overal KOEKJES!

Hoi allemaal,

Jaja, alweer een bericht deze week. Er waren ook redelijk wat dingen gebeurt! 

Afgelopen zaterdag was het kinderkookmiddag in de Muehlenhelle. Thema: Kerstkoekjes bakken.

Eigenlijk ben ik altijd vrij op zaterdagmiddag/ochtend, maar nu vroeg Birgitta of ik Fiona even bij het geheel kon begeleiden. We hebben gezellig samen gekneed en gerold en Fiona heeft heerlijk met bloem rondgestrooid (over mij heen, ja).

Ziehier de jongste kokkin, druk bezig met het nieuwste Michelin sterren gerecht. 

Het was erg gezellig, maar op een gegeven moment had ik er wel genoeg van. Bij het glazuren heb ik dus maar even het voortouw genomen en at Fiona voornamelijk de chocolade korrels op.

Het eindresultaat: HEEL VEEL KOEKJES (dit was nog niet eens de helft).

Hannah's creaties.

 Wat mij trouwens wel weer opviel: als bezoekers (oid) horen dat de familie een au pair heeft dan zijn ze errug gemakkelijk met hun kind 'ook even bij de au pair achterlaten'. Met het koekjes bakken was er bijvoorbeeld ook een vrouw met een dochtertje van rond de 2 en toen die hoorde dat ik Fiona begeleide, bedacht ze dat ik dan haar kind ook wel even persoonlijke aandacht kon geven.
Dit is natuurlijk niet het enige voorbeeld, op Sylt kwam dat ook al voor en toen een familielid hier met twee neefjes was vroeg ze of ik niet ook even een uurtje op haar 2 zoontjes kon passen (toen had ik er dus 5). Ik ga dan natuurlijk niet zeggen: 'Ja prima, 5 euro per uur', maar dat denk ik af en toe wel.
Je hebt er toch zelf voor gekozen om kinderen te nemen!? Neem dan of ook een au pair of leg je er gewoon bij neer dat ze veel van je eigen vrije tijd opslokken. Ga niet andermans au pair met nog meer kinderen opzadelen.

Maar goed, de avond was ook leuk, want Birgitta en Michael vonden dat ik wel een vrije avond kon krijgen. Vandaag (maandag) moet ik namelijk nog even wat uurtjes oppassen en zaterdagavond was Jennifer (de extra oppas) er ook. Eerst wilde ik braaf mijn kamer schoon maken en de Vogue lezen, maar toen bedacht ik mij gelukkig net op tijd dat het zaterdag AVOND was en ik verdorie ACHTTIEN ben. Ik heb dus Marie opgebeld om te vragen of ze mee op avontuur wilde. Marie had voor die avond vrienden uitgenodigd, omdat ze haar Zweedse-kerst-traditie-bak-avond zou houden. Nou goed, misschien niet zó spannend, maar wel heel leuk en gezellig (en ik was toch al in de bak sferen).
Aangezien ik geen auto mag rijden en het ook niet echt logisch was om met de bus te gaan besloot ik te gaan lopen.
Ja, goed geraden. Ja, ik ben inderdaad blond. Ja, volgende keer zal ik mij beter voorbereiden.
JA IK WAS WEER DE WEG KWIJT GERAAKT!!!!!! grrrr.
MAAR: Hier in Duitsland is dus geen straatverlichting. Nouja, wel op de wat grotere wegen, maar niet in de wijken. Daarnaast zijn de wegen hier niet recht, maar zo krom als 10 bananen achter elkaar. Verder leek echt álles op elkaar, want overal staan bomen.
Nou goed, het enige wat eigenlijk verkeerd was gegaan was dat ik één straat te ver door was gelopen (tegen een berg op, in het donker, door de sneeuw, langs de kant van de weg, want er zijn ook geen stoepen hier). Afijn, toen belde ik dus maar bij een vrouw aan en die stuurde mij weer de goede kant uit.
Daarna wist ik het niet zeker meer en toen heb ik wéér aangebeld. Toen bleek ik 5 meter verder te lopen en stond ik in de straat waar Marie woont.
Die straat staat vol met enorme huizen en de nummering gaat zo: 1-5-3-11-17-9 enz. Nou was het dus pikdonker (geen verlichting) dus ik kon ook niet goed zien of ik al bij nummer 17 was. Nadat ik de hele straat was doorgelopen en ik alleen nog maar 3x 10 en 12 gezien had was ik het zat en belde ik Marie. Die nam dus niet op en toen heb ik wéér aangebeld. Gelukkig wisten die mensen welk huis het was en toen vond ik het eindelijk (nummer 17 stond tussen 7 en 9 in. Oja, Duitse logica zeker?!).
Nou dacht ik dat mijn au pair gezin een groot huis had, maar dat waar Marie bij woont is écht groot.
Hoe dan ook, binnen was het lekker warm (vloerverwarming) en zó laat was ik ook niet.
Er zat al een groepje aan de tafel peperkoeken te maken en ik kreeg spontaan zin om het openingslied van Pippi Langkous te zingen.

Ik zat naast Tirza, die 5 weken door Australië had gereisd. We hebben dan ook uitgebreid gepraat!

Verder heb ik ook nog lussebullar gemaakt, wat een soort zoete broodjes met saffraan zijn. Superlekker, vooral als ze net uit de oven komen!

Lussebullar met glühwijn. Jamjamjam.

Daarna hebben we nog Ligretto gespeeld en een film gekeken. Terug kon ik meerijden met iemand, dus uiteindelijk was het een super leuke avond geworden! (misschien niet zo spectaculair, maar gewoon gezellig).

Dan ga ik nu maar eens even mijn kamer schoonmaken :)

Groetjes,

Anouk