Glimwormen, borrelend water en meer

Hoi allemaal!
Ik ben nu een week in Nieuw Zeeland en het is fantastisch!
De eerste dagen vond ik erg moeilijk. Ik was weer helemaal alleen, had een jetlag, kende niemand. Kortom, ik voelde mij gewoon een beetje down.
Gelukkig gaat het nu weer prima en kan ik weer ten volste genieten.
De eerste dagen in Auckland heb ik de Skytower gezien, de haven, een cricket game en het Auckland museum.
Dinsdag ochtend vertrok ik met de kiwi bustour richting Hot Water Beach.
Onderweg raakte ik bevriend met de Duitse Anna en met haar trok ik de afgelopen dagen veel op.
Hot Water Beach heet natuurlijk niet voor niets zo: bij laagwater kan je gaten graven in het strand (ja duh, dat kan in zandvoort ook). Echter, door de vulkanische activiteit in het gebied (jaja heb opgelet tijdens de uitleg) is het grondwater dat omhoog komt heel warm.
Samen met wat koel zeewater is het een heerlijk temperatuurtje en kan je lekker badderen. Na 5 minuten had ik het echter wel gezien, ik had al de hele ochtend in de bus op mn reet gezeten. Samen met de Deense Anders en de Duitse jongens in de golven gesprongen en wat op onze buik gesurfd.
Daarna gingen we naar Cathedral Cove. Dat is geen grot, maar een grote boog op het strand. Door de jaren heen is die uitgesleten en hij is dan ook al heel oud.
's Avonds moest ik weer zelf koken. Aangezien ik al 3 dagen rijst met groente en ei eet (het moet toch een keer op), besloot ik deze avond sandwiches te maken. Heel lekker!
Anders maakte ook diner klaar, bestaande uit een stronk rauwe broccoli en een hele kip. Ik moest daar erg om lachen. Hij is 2 meter lang en doet me in een heleboel opzichten aan Lars denken!
Richard en Matthew hadden die dag eerst hun wasje gedaan en waren nu bezig met hun diner. Zij kookten echter een 'echte' maaltijd en boden mij later nog een kopje thee aan. Heel grappig om die verschillen tussen mensen op te merken!
De volgende dag reden we naar Waitomo. Deze plek staat bekend om zijn grotten met glimwormen. Nou is het in Nieuw Zeeland heel normaal dat je bij uitstapjes 2 keuzes hebt: het 'normale' uitstapje en het 'avontuurlijke' uitstapje. Zo kan je bijvoorbeeld met de gids door de glimwormen grot wandelen. Je kan echter ook in een wetsuit, helm en met een grote tube door de grotten heen klimmen/zwemmen/dobberen.
Die laatste optie deed ik.
We kregen allemaal een wetsuit, helm, speciale schoenen en een tube. Daarna moesten we eerst het springen met de tube oefenen. In de grot zouden we namelijk een aantal keer van een waterval moeten springen.
Het was een stukje lopen naar de grot. Door een kleine spleet konden we het grottenstelsel in. Vervolgens hebben we een uur lang door de grot geklommen, gezwommen en gedobberd (op de tube).
Het was natuurlijk heel donker in de grot, op de lampjes op onze helmen en de glimwormen na.
We moesten een aantal keer van een kleine waterval springen en over een boel rotsen klauteren.
Een heel stuk hebben we in onze tube gedreven met de lampjes uit. Het enige wat je zag waren de duizenden glimwormen. Het was net de droomvlucht in de Efteling, maar dan echt.
Ik vond het echt heel erg leuk, ook omdat het iets is wat ik nog nooit heb gedaan en eigenlijk ook niet snel zou doen. Echt heel gaaf.
De volgende dag (28/2) reden we naar Rotorua.
Deze stad staat bekend om zijn vulkanische activiteit. In de stad is een groot park vol met borrelende modderpoelen en stomende meertjes. Door de stad heen heb je verschillende putten waar stoom uit komt. Verder stinkt het regelmatig naar rotte eieren, door de zwavel.
De middag bracht ik dan ook in het park door met de Duitse Anna, Tim, Lennard en Maurius. We vergaapten ons aan pruttelende en borrelende modderpoelen en ik legde de jongens uit dat als iets borrelt of er stoom vanaf komt je er vanuit kan gaat dat het heet is.
Daarna lagen we aan het zwembad(je) bij het hostel. Om 7 uur stond iedereen weer klaar. We gingen namelijk naar een Maori avond.
In de bus er naar toe moesten we als 'clan' ook een leider hebben. Wij kozen unaniem de 2 meter lange Anders, die maakte vast wel indruk op de Maori leider.
Daar aangekomen deden de Maori eerst een welkoms-dans. Als je je daar als leider verkeerd gedraagt, betekend dat dat je voor oorlog komt. Gelukkig schoot niemand in de lach en deed onze leider de Maori begroeting op de juiste manier (2x de neuzen tegen elkaar aandrukken).
De avond was gevuld met informatie over de Maori. Ze lieten zien hoe ze vroeger jaagden en hoe de haka gaat (de bekende Maori dans waarbij ze hun tong uitsteken). Als toeschouwers mochten we meedoen.
De Maori lieten ook nog een aantak traditionele dansen zien.
Daarna was het tijd voor de traditionele maaltijd uit de Hangi, een aardoven. Anna en ik waren uitgehongerd, dus we hebben ons lekker uitgeleefd. Fijn om eens niet het meisje met het volste bord te zijn.
's Avonds gingen we uit in de club naast het hostel.
De afgelopen dagen heb ik doorgebracht in Tauranga bij Vanda en Murray, kennisen van mijn ouders.
Ze hebben een heel mooi, groot huis, vol met spullen van al hun reizen. Door de vele ramen kan je de baai inkijken of hun enorme tuin.
Ik heb mn eigen kamer, met balkon, en badkamer. Verder kan ik zo het buurtzwembad induiken of met een kano de baai in.
De afgelopen dagen hebben ze me mee genomen om de omgeving te laten zien. We hebben ge'bbqd bij het strand en ik heb gezwommen in de Bay of Plenty. Vandaag waren we naar Tauranga en heb ik om Mount Maunganui gelopen. Een heleboel jaren geleden, toen ik er nog niet was en mijn vader nog wereldwijd voer, heeft hij ook de haven van Tauranga aangedaan de berg gezien. In Pappies voetsporen dus!
Verder word er hier goed voor me gekookt en gezorgd. Ik heb mijn was gedaan en Murray is mij aan het helpen met mijn visum voor China.
Ik vind het heerlijk om even wat langer op een plek te zijn en goed uit te rusten. Anders dan veel mensen denken is reizen namelijk echt niet rustgevend. Het geeft gewoon best wat spanning, steeds moeten verhuizen en je tas inpakken. Vakantie vieren, DAAR rust je van uit! De hele middag met je boek in de tuin! Dat ben ik dus nu aan het doen.
's Avonds voor ik ga slapen kijk ik op mijn balkon nog even naar de sterrenhemel en concludeer ik, dat ik een ontzettende bofkont ben. Klein geluks momentje.
5 maart ga ik weer op pad, eerstvolgende stop is Taupo, waar ik Mount Doom (lord of the ring!) ga beklimmen.
Tot het volgende bericht!

Anouk