Bye bye Nieuw Zeeland!

Hoi allemaal,

Dan heb je nog weken te gaan en dan ben je opeens klaar in een land!
De afgelopen tijd voelt aan alsof ik het heb gedroomd. De dagen vliegen niet voorbij, nee ze RACEN voorbij (met de snelheid van het licht). Ik begin dingen door elkaar te halen, dingen beginnen te vervagen. Net alsof je wakker wordt dus.
Het is wel een geweldige droom hoor, maak je maar geen zorgen!

Ik ben op dit moment weer in Auckland, morgen gaat mijn vliegtuig naar Cairns.
Jullie hebben al een boel foto's langs zien komen van de afgelopen dagen, maar ik zal nog even wat toelichting geven.
In Queenstown liep ik de Ben Lommond track. Ik begon in mijn eentje, maar gaandeweg ontmoette ik steeds meer mensen en vormden we echt een 'Reisgezelschap'. Daarnaast was de omgeving ook weer zo pijnlijk mooi, dat iedereen steeds Lord of the Rings deuntjes aan het fluiten was. Het was echt 'net als in de film'.
Na 8 uur lopen waren we allemaal uitgehongerd en gingen we dus een FergBurger eten, dat MOET je blijkbaar gegeten hebben als je in Queenstown bent.
Nou nou, heerlijk hoor. (oke, voor een hamburger was ie echt lekker, maar ik ben gewoon geen hamburger fan. Veel liever had ik een broodje oude kaas gehad, High Tea van Veneeta, griesmeelpudding van oma of kippepoten van mama (dat haal ik wel weer in als ik thuis ben ))
Daarna gingen we naar Christchurch. Christchuch heeft 2 jaar geleden een aardbeving gehad en daar is de stad duidelijk nog van bij aan het komen. Overal word aan de weg gewerkt en veel huizen staan leeg.
Wat een positief gevolg is, is dat het bestuur allemaal leuke, originele dingen bedenkt om de stad wat op te fleuren. Zo is er een openbare 'jukebox', een grote box waar je je Ipod op aan kan sluiten en dan voor 1 dollar 30 minuten muziek kan draaien. Lampen, een glitterbol en dansen maar onder de sterren!
Ook hebben ze een winkelcentrum gemaakt van zeecontainers. Allemaal leuke winkeltjes, mooie kleren, mooie boeken (DOORLOPEN ANOUK). Daar bracht ik een middagje door met de engelse Thom. Na een poosje had ie het wel gezien, maar ik wilde nog even door 'shoppen'. Ik had echt even behoefte aan wat luxe. Ik dus naar de schoenen afdeling van het warenhuis en onder het mom van 'ik ben op zoek naar rode hakken', even lekker hakken gepast en rondgelopen. Helaas waren ze NET niet datgene wat ik zocht (en ze passen niet in mijn tas).
Daarna nog even flink Chanel parfum uitgeprobeerd en Dior creme gesmeerd. Kan ik er weer tegenaan.
Na Christchurch reden we omhoog, naar Kaikoura. Daar zijn veel dolfijnen, zeehonden en walvissen, waar je ook mee kan zwemmen (niet met de walvis).
Ik had niet zoveel zin om daar veel geld voor te betalen, dus ik ben gewoon de zeehonden op het droge gaan bekijken. Ook leuk! (en gratis, we blijven Nederlands hoor).
Je kon ze van heel dichtbij benaderen en mooi foto's maken dus. Ik gaf ze allemaal namen, maar Bernie was toch wel mijn dikste vriend (letterlijk).
In de bus zagen we nog een hele grote groep wilde dolfijnen, wel 200 ofzo! Heel indrukwekkend om ze te zien springen en duiken.
De dagen daarna waren niet heel speciaal, gewoon weer met de bus terug naar Auckland.
Gisteren was hier de Triathlon. Ik heb nog even naar het hardlopen gekeken, wat ERG leuk was. Allemaal gespierde gozers in strakke badpak-pakjes die zwetend en hijgend langs komen. Jaja.
Uit volle borst heb ik de enige Nederlander aangemoedigd. Hij dacht vast: wat schreeuwt die debiel nou weer. Ach ja.
Daarna liep ik naar de boekenruil plek, waar een groepje jongeren met instrumenten zat. Er was ook een meisje met een viool bij, dus ik begon natuurlijk even tegen haar te praten. Toen vroeg ze of ik wilde spelen, dus ik begon een beetje wat dingetjes te spelen. Toen viel een jongen met gitaar in en daarna een djembe en toen stonden we gewoon muziek te maken! Mensen stopten om te luisteren en ik zag natuurlijk geld, dus ik zette een gitaar koffer voor ons neer en daar gingen we!
Normaal durf ik nooit zo te 'jammen' (spelen wat in je opkomt), maar het was echt heel gaaf! (ook al had ik zo'n klein viooltje in m'n armen, in plaats van mijn eigen, stevige alt).
Vandaag ben ik met de ferry naar de overkant gegaan, buiten de stad. Rondgelopen, beetje ge-window-shopt, lunch. Lekker relaxed.

Morgen weer verder!
Echt ongelovelijk. Soms kan ik ook echt verbaasd zijn dat dit op dit moment mijn leven is. Puur geluk is dit. Af en toe ben ik mij er even bewust van, als ik buiten zit en de hemel is zo helder dat iok de Melkweg zie en de sterren twinkelen. Of als ik een 143 meter diep dal in spring. Zonsondergang. Een gletsjer beklimmen. Of gewoon de wind in je haren en beseffen dat je NEGENTIEN bent en ALLEEN aan de ANDERE kant van de WERELD zit. Op die momenten ben ik zo gelukkig dat m'n hart er pijn van doet. Dan maak ik ook even een aantekening in mijn herinnering: 'Geluksmomentje'.
Nou, genoeg emotioneel gekwijl, er moet een tas worden ingepakt en een dagboek worden bijgeschreven.
See you in kangaroo land!

Anouk