Duitse taalcursus V.S. bonbon cursus......

Hoi allemaal,

De afgelopen dagen heb ik de eerste les van de Duitse taalcursus gehad en geleerd hoe ik bonbons moet maken (hier zeggen ze: pralines). We gaan vanavond eens even kijken wat het leukst was....

Ten eerste:
Dinsdagavond was mijn eerste les Duits. We zitten met 8 personen in de groep, waarvan 3 Poolse schoonmaaksters, een man uit Libië, een ingenieur uit Spanje, een man uit (??) en twee au pairs genaamd Anouk Bosma (die jullie allemaal goed kennen, dus die heet geen uitleg nodig) en Marie Jöhnsson uit Zweden!
Aangezien Marie en ik de jongste waren (en allebei blond, dat schept ook vaak een innige band) begonnen we meteen een praatje met elkaar en toen bleek dat zij ook au pair is in Dieringhausen! Ze stond niet op mijn au pair lijst omdat ze het individueel heeft geregeld. Hartstikke leuk natuurlijk, we gingen meteen naast elkaar zitten en kletsen (het voelde weer net alsof ik terug was in 6 vwo).
De les was echt makkelijk. Ik kan er niks anders van maken. De mensen bij wie ik in de 'klas' zit wonen óf nog maar 2 weken in Duitsland (de ingenieur) óf al 2 jaar, maar hebben nooit les gehad. Ze spreken dan wel een paar woorden Duits, maar dat is denk ik toch heel anders dan dat je 6 jaar lang op Arcus gedrild bent in Duits (haha).
We deden een tekst en ik moest beginnen met voorlezen. Iedereen begon meteen te roepen en te praten en ik dacht dat het verkeerd ging dus ik stopte en vroeg wat er was. Toen bleken mijn medestudenten te vinden dat ik het al zo goed deed (behalve Marie gelukkig, want die heeft ook gewoon al 6 jaar Duits geleerd).
Toen bleek wel waarom, want de meesten bakten er gewoon geen bal van.
Ik moet wel zeggen dat het erg leuk was om allerlei verschillende accenten te horen: Spaans, Pools, Zweeds, Nederlands. Heel grappig.
Maargoed, na 10 min was ik wel klaar met de tekst (ik heb bij meneer Abbes stukken uit Der Spiegel moeten lezen, dan is dit toch wel erg gemakkelijk), alleen de rest blijkbaar nog niet. Vervolgens hebben we dus het hele lesuur gedaan over het bespreken van een tekstje van een half a4tje. Toen hebben Marie en ik dus maar briefjes naar elkaar geschreven. :-)
Gelukkig hebben we mogen kiezen of we via teksten willen werken of met een boek. Ik wilde graag met het boek, want dan kan ik zelf gewoon vooruit werken. De rest zag dat gelukkig ook wel zitten.

Ik denk dat het allemaal een beetje 'opschepperig' klinkt wat hierboven staat, maar dat is in elk geval niet de bedoeling. Het Duits gaat, nu ik er aan gewend ben, eigenlijk gewoon hartstikke goed. Iedereen zegt dat ook de hele tijd tegen mij, dat ze het zo verbazingwekkend vinden dat ik al zo goed Duits spreek. Ik denk ook dat dat natuurlijk komt omdat Duits en Nederlands niet zo heel veel van elkaar verschillen.
Als ik een woord niet weet (ja, dat gebeurt heus nog ;-) ), dan spreek ik het gewoon een beetje 'Duitsig' uit en dan weten ze vaak alsnog wat ik bedoel (en zeggen ze mij het juiste woord).
Waar ik het meeste moeite mee heb zijn zinnen met für mich en von mir. Die haal ik vaak door elkaar.
Verder gaan veel gesprekken of vragen hier over koken. Je hebt dus de kok, koken, keuken en koeken (om te eten). Net als in het Nederlands zijn dat allemaal verschillende klanken en die haal ik in het Duits dan ook steeds door elkaar. Tuurlijk snappen ze het wel wat ik bedoel als ik vraag of Michel in de keuken gaat koeken (dat ie dus gaat kóóken), maar moeilijk is het wel.

Ten tweede:
Vandaag heb ik met Matthias (die tevens de vriend is van de eerste au pair van de familie, maar dat terzijde), de bonbon-maker van het restaurant pralines gemaakt.
Super interessant, ik heb allemaal leuke dingen geleerd over chocolade. Zo moet het tijdens het smelten zó warm/koud zijn dat als je een mespuntje erin steekt de chocolade na 5 min hard is. Anders gaat ie van kleur veranderen en dat is niet mooi.

Chocolade smelten

Hij had zelf al vulling gemaakt met honing, eentje met een soort koffielikeur en eentje met advocaat. Ik wilde graag weten hoe die met cognac moest, aangezien ik die bonbons zo lekker vind (Birgitta had er van de week eentje meegenomen).
Dat hebben we dus eerst gedaan. Cognac en suiker verwarmen. Let op: het mag NIET koken, want dan vervliegt de alcohol en smaakt het dus niet lekker meer.

Cognac/chocolade/boter/suiker

Daarna hebben we spek gemaakt. Dat maakt men met véél suiker, water, gelatine en in ons geval: bessen (want ik wilde bessenspekjes maken).

Water en suiker

Bessensmurrie

Dan verhitten tot 118 graden. Dat moet, omdat dan de atomen in de suiker en het water zich op die temperatuur met elkaar gaan verbinden en het dus één massa word (scheikunde was nog nooit zo leuk).
Alles door elkaar mixen (hete mengsel er langzaam bijgieten, anders krijg je gelatine klonten) en dan in de bak mikken. Dan moet het koelen en dan heb je spek!

Verwarmen.... (zie thermometer!)

.... spekkie (naar mijn bekkie)!

Mjam mjam

Vervolgens heb ik de advocaat met vormpjes eruit gedrukt en in de chocolade gedoopt en de koffielikeur variant ook. (tussendoor veel geproefd, het is immers belangrijk dat je weet wat je op tafel zet. Straks waren de bonbons smerig?!)
Mijn zelfgemaakte cognac vulling moet een nachtje in de koelkast, dus daar gaan we morgen mee verder.
De honingbolletjes wilden niet hard worden (maar dat was niet erg zei Matthias. Soms doet de chocolade niet wat je wilt). Ze smolten gelijk toen ik ze onderdompelde in de chocolade. Die hebben we dus in vormpjes gespoten en daar gaan we morgen ook mee verder.

De honingbolletjes, voordat ze bleken te smelten en we ze weer tot een mousse hebben geklopt.

In de tussentijd kwamen Timo, Chris en Jan (een nieuwe hulpkok) ook binnen en die wilden ook alles even proeven. Erg gezellig dus! 's Avonds daar ook nog gegeten.
Ik ga binnenkort aan de de souchef vragen (zeg maar de eerste stuurman, oftewel de onderdirecteur in een keuken) of hij mij wilt leren hoe ik ravioli maak en pasta enzo. Dat lijkt mij ook super leuk!
Morgen gaat mijn cursus geloof ik weer verder, want Matthias vind het volgens mij ook wel leuk dat ik zo geïnteresseerd ben. Ik heb hem ook verteld over de chocolatier in België die bonbons met cola en pijnboompitten maakt (en chocolade tequilla shots HOE VET?!). Ik heb zijn naam opgezocht en die ga ik morgen even doorgeven aan hem. Vind hij denk ik ook wel interessant.

Het resultaat: Spek (moet nog in kleinere stukjes) en bonbons (advocaat en koffielikeur)!

CONCLUSIE: Aan de Duitse taalcursus heb ik een leuke nieuwe vriendin overgehouden, maar dat was dan ook het enige hoogtepunt. De bonbon cursus daarentegen was én chocolade én Duits praten/leren én koken. Ik denk dus dat we een duidelijke winnaar hebben!

Groetjes,
Anouk