Weekendje Sylt, deel 1: Kaviaar, zwarte truffel en een regendouche

Hoi allemaal,

Voor ik aan mijn verslag over Sylt begin eerst even een update over vorige week.

Ik was namelijk 30 november op stap in Keulen met een Australiër! Ik ben lid van een reizigerssite waar je af kan spreken om elkaar te ontmoeten in een stad. Diegene kan je dan bijvoorbeeld een rondleiding geven of je gaat samen een kop koffie drinken en kletsen. Lachlan (spreek uit: Leklen) had mij benaderd via de Keulen groep. Hij vroeg of we misschien konden afspreken en of ik hem door Keulen rond wilde leiden. Ik wilde toch die dinsdag naar Keulen gaan, dus dat leek mij wel leuk! We hadden afgesproken voor de Starbucks bij het station. Van te voren hadden wij al een beetje gesproken via de email en whats app en hij kwam over als een nette jongen (en ik dacht: als het een mafketel is dan ga ik gewoon weg en doe ik mijn eigen ding in Keulen). Eerst liet in hem de Dom zien en de bekende spoorbrug met sloten eraan. Daarna liepen we door het oude gedeelte richting het winkelgebied. Hij hielt van winkelen en wilde dat ook graag doen (omdat Europa zoveel goedkoper is dan Australië). Ik heb hem dus mijn favoriete winkelstraat laten zien en daar hebben wij ons goed vermaakt.  We zijn helemaal doorgelopen tot het Belgische deel, waar ik een geweldige taartenwinkel tegenkwam!

Lachlan was echt heel aardig en we hebben leuk gepraat. Het was heel grappig om samen met een Australiër in Europa te winkelen omdat hij bij ongeveer alles zei dat het zo goedkoop was! Ook snapte hij niet wat een rood procent teken betekend: UITVERKOOP! Ik heb echt gelachen die dag en het viel mij reuze mee om met een vreemde op stap te gaan. Lachlan heeft zelfs nog mijn lunch betaald! Hij zei: ‘Ja, als jij mij niet zo’n leuke tour door de stad had gegeven dan had ik nu in mijn eentje ergens in zo’n dure toeringbus gezeten en was ik véél meer kwijt dan alleen dat geld voor jouw lunch!’ We hebben afgesproken dat ik tegen de tijd dat ik in de buurt van Sydney ben contact met hem op neem. Dan gaat hij mij door Sydney rondleiden!

Verder heb ik afgelopen week veel geknutseld met Hannah. De spullen van oma Bosma komen goed van pas: we hebben kettingen gemaakt en Yannick kijkt zijn ogen uit bij het grote sticker boek (met allerlei soorten stickers, van insecten tot tractoren en van olifanten tot taarten). Vandaag hebben wij met aardappels gestempeld en van watten sneeuwmannen gemaakt. Harstikke leuk!

Dan nu over naar het Sylt verslag! Zondag 4 november vertrokken wij in een volgepakte auto richting het noorden van Duitsland, naar Sylt! Nadat wij een half uur gereden hadden bedacht Birgitta zich dat de familie toilettas met ALLE toiletspullen erin nog in Gummersbach stond. Michael zei dat ze op Sylt wel een tandenborstel konden kopen, niet beseffende dat een vrouw echt wel wat meer nodig heeft tijdens een chique weekend op Sylt, haha!

Wel gezellig om 5 uur tegenaan te kijken hoor!

Na ruim 5 uur rijden kwamen wij aan bij de trein. Hu?! Ja de trein! Je rijdt namelijk met je auto op een trein en die rijdt je vervolgens over een dijk het eiland op. Je kan de auto niet uit en de rit duurt ongeveer 45 minuten (de motor moet uit, dus na een half uur lijd je koud). Vanaf Duitsland kan je alleen met die trein of met het vliegtuig op het eiland aankomen. Vanaf Denemarken gaat er wel een boot. Afijn, zo rond half 5 waren wij op Sylt. Daar gingen wij eerst in Westerland maar even een broodje eten, want wij hadden niet echt gelunched. Mijn eerste indruk van Sylt? Luxe! In de winkelstraat zat Tommy Hilfiger, Hugo Boss, veel sieraden winkels enz. We zijn ook nog even naar het strand gelopen. Voor een zondag avond in november waren er nog best veel mensen in het dorpje! 

De boulevard van Westerland.

Daarna reden wij naar Tinnum, waar de vrienden van Birgitta en Michael wonen. Hun dochter is een dag jonger dan Hannah en ze zijn dan ook beste vrienden. Ze hebben ook een zoon met dezelfde leeftijd als Yannick.

Voor mij was er natuurlijk niet zoveel aan, aan dat bezoek. Ik kende die familie natuurlijk niet en je gaat er ook niet even lekker bij zitten, als een groep vrienden elkaar na lange tijd weer ziet, terwijl jij daar niet bij hoort. Gelukkig was Fiona op zoek naar Hannah, dus die zoektocht hebben wij samen vervolgd. Het huis is volgens mij een omgebouwde boerderij. Heel groot, met allemaal oude balken en verborgen kamertjes. Die man is dan ook architect en dat zie je ook wel terug (wat ik vooral tof vond: het Bosch geluidsysteem dat in de keuken en woonkamer was aangelegd en de lichtgevende sterrenhemel boven het bad). Om half 7 werden Birgitta en Michael gebeld waar we bleven, want iedereen zat op ze te wachten in het hotel.  Bleek te bijeenkomst niet VANAF 6 uur te zijn, maar gewoon om 6 uur te beginnen.

Wij met piepende banden dus richting het 'Fährhaus'. Hannah bleef bij haar vriendinnetje slapen, dus we waren met zijn 5'en. Omdat het donker was kon ik niet goed zien waar we op uitkeken. Wel zag ik dat het hotel erg groot en erg wit was! Bij parkeren wilde ik mijn (on-charmante) weekend tas al uit de auto sleuren, maar die leuke jonge gozer in uniform waarvan ik eerst dacht dat hij ons/mij gezellig kwam begroeten,  bleek de tassen voor ons naar de kamer te tillen. Dat maakte wel even indruk, want dat was nog nooit voor mij gedaan.

Nadat wij snel even wat anders hadden aangedaan op de hotelkamer (‘helaas’ niet de kamer met bubbelbad, wel 2 grote badkamers, bonbons op je kussen, drinken gratis  en dekens als wolken) gingen wij naar benden naar de ‘Meet and Greet’.

Welkomspakket in de hotel kamer met honing met gekarameliseerde rozenblaadjes (potje koste 10 euro). 

Daar waren al een boel mensen in mooie kleren en een boel flessen wijn. Je kon vanuit het restaurant een tent in lopen en in die tent waren langs de zijkanten allemaal tafels waarop kookplaten en kookspullen lagen. Bij iedere tafel stonden 2 á 3 koks die ter plekke je gerecht klaar maakte. Aangezien de volwassenen eerst nog een toespraak ofzoiets hadden, ben ik met Fiona op ontdekkingstocht gegaan. Wat bleek: beneden was het toetjes buffet! Echt geweldige toetjes en ik heb van alles een foto gemaakt. Daarna gingen Fiona en ik weer naar boven en konden wij beginnen aan het eten. Ik heb alles geprobeerd, behalve het gerecht met knödels (je begrijpt waarom).  Er was ook een tafel met kaviaar, maar ik dacht eerst dat dat een soort reclame post was (omdat er allemaal posters omheen hingen), dus ik wist niet zeker of een blonde au pair uit Holland, die duidelijk niet genoeg geld heeft om kaviaar te betalen, ook mocht proeven.  Dus ik ging er maar even quasi geïnteresseerd bij staan. Ik vroeg waarom kaviaar altijd van de muis (?) van je hand wordt gegeten (meest neutrale smaak, ofzo) en toen kreeg ik ook een hap! (later bleek dat het gewoon bij het menu hoorde. De kaviaar boer was een sponsor van de jeunes restaurateurs.) Ik had al eens eerder kaviaar gegeten, bij papa aan boord, maar dat was niet van een steur (dat was goedkope kaviaar) en die vond ik niet zo lekker. Maar deze variant was super lekker! Wel en beetje gek gevoel in je mond, al die balletjes, maar heerlijk romig en zoutig. Ik zou er echter geen TWINTIG EURO per lepeltje voor over hebben, zoals Michael mij later vertelde. De kaviaar boer had 3 verschillende soorten, waarvan je eentje met een rouwe rundertartaar at. Even bij elkaar optellen: in 10 minuten voor 60 euro kaviaar gegeten (wat gelijk staat aan 10 nachten in een Thais hostel).

Kaviaar!

Wat heb ik onder andere gegeten: varken met witte kool en witte kool bier (klinkt smerig maar is heel lekker), Andijvie met aardappelschuim, rouw kwarteleitje en zwarte truffel(!!!!!) (je moest alles door elkaar heen scheppen en dan was het een heerlijk luchtig geheel), pasta met vijgen en schuim van paddenstoelen, risotto van aardappelen met gekonfijte radijs en spekschuim, couscoussalade met wilde garnalen, ayranschuim (dat is een soort mengsel van yoghurt, zout en water. Heb het maar even opgezocht), tomaten compote en nog meer schuim.

De aardappelrisotto met spekschuim.

Jaja, zwarte truffel.

Alles was heerlijk en redelijk kleine porties. Toen ik overal langs was geweest wilde ik eigenlijk nog een ronde doen, maar Yannick en Fiona waren moe en hangerig en hadden niet meer zoveel zin om nog wat te eten. Toen ben ik maar snel richting de ‘Dessert Oase’ gegaan, waar ik alles heb geprobeerd, behalve de chocolade taart, de bonbons en de chocolade mousse (snik snik). Echt, wat een g-e-w-e-l-d-i-g-e toetjes. Een glaasje met een doorzichtig suikerlaagje erover gevuld met een mousse van witte thee (en vast nog een boel meer). Een ei, gevuld met een soort witte pudding en onderin het eigeel van een ananas saus. Heel grappig. Sterrenkoekjes gemaakt van een noten mengsel (en dat zijn van die koekjes die thuis altijd uit elkaar vallen, of te droog zijn, maar hier waren ze natuurlijk overheerlijk). Zelfgemaakte macarons, bonbons, chocolade taart. 

Witte thee pudding/mousse.

Als ik dood ga en er blijk tóch een hemel te zijn, dan hoop ik dat de keuken van het Fährhaus daarin staat (inclusief inhoud).

Daarna heb ik Yannick en Fiona in bed gebonjourd. Yannick was redelijk moe en sliep al snel (op de bank). Fiona was echter nog zo hyper als een duracell konijntje (wat ik wel kon begrijpen na 5 uur stil zitten), dus we hebben samen tot half 11 nog op het grote bed gespeeld. Toen vond Anouk het wel mooi, maar Fiona niet. Daar trok Anouk zich niks van aan en ook Fiona sliep binnen 10 minuten (want die was ook gewoon doodop).

Rond een uur of half 12 ging ik weer even naar benden (misschien was er nog chocolade mousse over). Daar trof ik Birgitta en Michael in een interessant gesprek met andere koks. Nadat Birgitta mij even een goed glas wijn had ingeschonken begon ik te luisteren. De desbetreffende man vertelde over zijn bezoek aan restaurant Oud Sluis in Nederland (had ik nog nooit van gehoord). Hij had er een 6 gangen diner gegeten en was van 7 uur tot 1 uur bezig geweest. Van te voren eerst 3 gangen amuse en tussendoor ook nog een boel hapjes. Wat ik vooral erg leuk vond was om iemand zó gepassioneerd over eten te horen praten. Hij had van iedere gang een foto gemaakt en tot in de diepste details gevraagd wat erin verwerkt was. Hij vertelde dat hij na sluitingstijd ook nog met de eigenaar had gepraat. Wat blijkt: die man staat van ’s ochtends 8 uur tot ’s nachts 2 uur in zijn keuken (of is dat niet onderhand ook alweer ochtend?), na iedere 3 maanden een weekje vrij. Iedere avond wordt de keuken twee keer schoongemaakt: voordat er aan de zoete gangen word begonnen namelijk ook. Maar goed, hard werken wordt beloond, want het is dan ook één van de twee restaurants in Nederland met 3 Michelinsterren en 20 Gault Millau punten (ter vergelijking het restaurant van de Mühlenhelle (dus niet de Bistro) heeft 17 Gault Millau punten en, sinds gister 1 Michelinster. In Duitsland is 19,5 Gault Millau punten het meest).  Wat kostte het? Ruim 250 euro per persoon. Dat werd niet heel gek gevonden door de mede luisteraars (behalve door mij). Ze gingen allemaal wel eens voor 300 euro uit eten. Ik denk dat het dat ook niet echt alleen maar ‘eten’ is. Dan is het gewoon meteen een avond uit. Sommige gaan naar de musical, sommige stappen en anderen voor 300 euro dineren.

Daarna zei Birgitta dat ze naar boven ging en ik ging mee. Ik was echter nog niet echt moe (ik had 5 uur in de auto gezeten en was helemaal hyper van alle indrukken), dus ik besloot om nog even wat baantjes te trekken (ondertussen was het half 1 ‘s nachts). Bij het zwemgedeelte aangekomen ontdekte ik daar, naast het zwembad, 2 sauna’s, een stoombad, een relax ruimte en twee enorme douches. Maar ik moest eerst van mijzelf 20 keer heen en weer zwemmen, om de energie eruit te krijgen. 

Daarna ben ik de sauna ingedoken. Die bleek niet meer aan te staan, maar was nog wel een redelijke 50 graden. Vervolgens kwam het leukste: douchen in de regendouche! Dat is dus een douche waarbij er allemaal gaatjes in het plafond zitten en daar komt het water uit. Bij deze kon je ook nog de jets vanaf de zijkant aan zetten, dus dan kwam het water echt overal vandaan! 

Daar heb ik even een dansje gedaan en een liedje gezongen (ik was toch de enige, niemand anders ging om half 2 naar de sauna). Ik bedoel, hoe supervet is dit?! Ik sta gewoon onder een MEGA douche in een VIJF STERREN HOTEL en ik heb net KAVIAAR en ZWARTE TRUFFEL gegeten!!! Ik had nu ook kunnen blokken op mijn tentamen week, maar ik sta gewoon HIER! 

Toen was het 2 uur en ging ik maar eens richting mijn bed. Voor vandaag waren het wel genoeg indrukken!

Groetjes,

Anouk

Morgen deel twee, waarin jullie alles lezen over mijn wandeling naar Keitum (niet verdwaald) en mijn galadiner...