(for English, go down)
Jaja, het zit er op! Ik ben vanaf nu officieel 5 maanden au pair geweest in Duitsland. Ik heb geleerd hoe je kinderen moet opvoeden, hoe je Duits praat, hoe je nieuwe vrienden maakt en vooral ook heb ik een heleboel over mijzelf geleerd.
Het waren een paar geweldige maanden. De hoogtepunten waren denk ik het weekend naar Sylt (in dat 5 sterren hotel/restaurant), het moment dat Yannick mij toch ook wel heel lief bleek te vinden, Hannah die steeds beter Nederlands las en Fiona die nu de halve dierentuin kan nadoen (i.p.v. alleen een kat).
Vrijdagmiddag begon ik met afscheid nemen van mijn vriendinnen Petia en Marie. We hebben heerlijk Thais buffet gegeten (voor maar 8 euro) en onze verschillende talen besproken.
Petia kende de uitspraak 'kijken, kijken, niet kopen'.
Al met al weer supergezellig!
Marie kwam vanochtend nog even langs, een vriendin van haar had nog Australische dollars en die mocht ik meenemen voor een klein prijsje. We hebben afgesproken om elkaar nog eens op te zoeken, dan laat ik haar Amsterdam zien en zij mij Stockholm!
Vandaag was het dan echt de laatste dag. We zijn met zijn allen gaan schaatsen, voor de kinderen de eerste keer. Yannick was eigenlijk best wel goed, maar misschien kwam dat omdat hij niet bang was om te vallen. Hannah durfde niet zo goed en haar schaatsen waren eigenlijk ook een beetje te klein.
Voor mij ook leuk om weer even te schaatsen, was toch wel lang geleden!
's Avonds na het eten kreeg ik nog een mooi fotoboek van de kinderen (en Birgitta) met allemaal foto's van de Muehlenhelle en de kids. Heel leuk!
Voor hun had ik ook nog een boekje gemaakt. Zie hieronder het filmpje. Op de lege bladzijdes heb ik een persoonlijk verhaaltje aan de kinderen geschreven.
Toen ik dat voor ging lezen moest ik echt huilen! Ik ben gewoon echt een dweil met afscheid nemen, ik moet altijd huilen, waar ik ook afscheid van neem en hoeveel zin ik ook heb in datgene wat komen gaat.
Hoe dan ook, het beloofd nog wat voor morgen, als ik écht wegga!
Mijn tas is gepakt en alle spullen zijn van de muur gehaald: ik ben echt klaar voor het nieuwe avontuur!
Hoe dichterbij het komt, hoe meer zin ik er in krijg. Ik ben nu ook bezig boeken over de landen te lezen en (ik wil jullie niet jaloers maken, maar:) wát een geweldige dingen ga ik zien!
Voor nu: iedereen bedankt voor het volgen van het eerste deel van 'Anouks jaar weg'. Ik krijg zoveel leuke berichtjes, van de kapper, van de schoonheidsspecialiste, van buren, van familie, van oude kennissen. Echt heel lief van jullie en het motiveert ook zeker om door te gaan!
Tot snel (tot 1 februari ben ik thuis).
Lieve groetjes van Anouk.
Yes, it's real: my time in Germany has ended. I've learned so much about myself, children and off course I can speak German now!
I ate Thais with Petia and Marie for lunch. It was very nice to see them, but I will also visit them in the future.
I went ice skating with the kids today. Yannick was very good, Hannah was a little bit scared!
I got a nice book with photo's from the kids and I also made one for them. When I read it for them I started crying, so that will be difficult tomorow!
Even when I am looking so much forward to my backpack trip, it's still difficult to leave everything behind.
See you soon!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten