Observaties over het leven in Duitsland door een Nederlandse

Hoi allemaal,

Dit wordt een berichtje met observaties over het leven in Duitsland door een Nederlandse.
Na ruim 1,5 maand in dit land te wonen zijn mij natuurlijk al aardig wat interessante dingetjes opgevallen.
Allereerst maar even wat over één van de belangrijkere dingen in het leven, namelijk het eten hier. Duitsers houden van eten, ik kan niet anders zeggen. Toen ik op maandagavond uit eten ging met de familie in het gat genaamd Gummersbach, zaten de meeste restaurants toch wel aardig vol. Nou weet ik niet hoe het in de rest van Nederland is, maar in Lelystad zijn ze meestal niet eens open op maandag en de overige dagen zit iedereen in een sushi tent, omdat dat zo goedkoop is (en ook lekker).
Hier in huis wordt niet veel gesnoept, 's avonds na het eten mogen de kinderen wat zoets. Ik heb het even gevraagd aan de meiden uit de bediening, maar dat ligt gewoon echt aan dit gezin. De meeste Duitse gezinnen eten wel chocopasta en hagelslag op brood en de kinderen snoepen een stuk meer.
Maar: deze kinderen zijn daarentegen dol op olijven, scherp eten, garnalen, mosselen en Hannah ging bijna kwijlen bij het idee van een stukje reeën bout.
Er zit niet echt een heel groot verschil in de dingen die ze eten, meer de manier waarop het klaar gemaakt wordt. Verder vind ik dat er veel vlees gegeten word, maar dat kan ook aan het vlees beleid van mijn moeder liggen.
Wat echt heel Duits is en men niet in Nederland eet zijn knödels. Dat zijn een soort bolletjes van deeg of oud brood. Je kan ze vullen met zoete of hartige dingen. Ik heb ze vooralsnog alleen als hartige variant gegeten. Ik heb ze in de soep gegeten en gewoon zo met een champignonsaus erbij. In de soep gaat nog wel, dan kan je ze een beetje kleiner maken en eten met wat groenten ofzo, maar de andere variant....
Het is gewoon één grote hap kleffigheid, wat blijft plakken aan je gehemelte. Niet mijn favoriet.

Knödels

Wat natuurlijk wél geweldig is aan het Duitse eten zijn de heerlijke taarten! In ieder café kan je wel uit een paar soorten kiezen en de stukken zijn altijd groot (en als ze eens wat minder groot zijn dan komt dat vaak doordat de taart zo machtig is, dat je alsnog maar de helft op kan).

Dan de taal. Duitsers vinden mijn Nederlandse accent over het algemeen erg 'süss' (lief/schattig).
Als ik een Nederlander op tv Duits hoor spreken (dat komt ook vaak voor op de Duitse tv) dan schaam ik mij dood voor dat lompe accent, het klinkt erg boers. Toen ik dat tegen Birgitta zei, verzekerde ze mij er van dat mijn accent niet zó zwaar klonk (gelukkig maar, haha!).
Ik begin nu zo langzamerhand ook steeds vaker in het Duits te denken. Dat gaat dan ongeveer zo: 'oh, ich habe mein Klamotten gewassen, dan moet ik ze zo even Bügeln (strijken) und dann kann ich danach vielleicht mein Buch lesen of zal ik even achter de computer?'.
Ik kan wel steeds makkelijker van het Duits op het Nederlands op het Engels (e-reader boeken) overschakelen. Ik moet dan wel even af en toe echt even bewust mijn 'knopje' omzetten.
Afgelopen maandag waren wij naar Keulen toe met het hele gezin. Op de terugweg van het station wilde Hannah Nederlands leren. Toen heb ik de hele tijd Nederlands tegen haar gesproken en zij sprak Duits tegen mij. Heel leuk om te merken dat als je langzaam en duidelijk praat ze het meeste gewoon kan verstaan. Alleen woorden die écht heel anders waren moest ik dan even vertalen (bijvoorbeeld Bahnhof= station, Zug=trein, Buchstaben=letters). We hebben gepraat over ons bezoek aan Keulen, dat we daar schoenen hebben gekocht en dat oma en opa op bezoek zijn. Hannah was helemaal in de wolken en bedacht meteen maar dat ze dan binnenkort met zijn allen naar Nederland met vakantie gaan. Dan kan zij  daar alles verstaan.
Wat natuurlijk ook altijd een geweldig gespreksonderwerp is zijn de woorden Scheveningen, Gouda (kaas), Den Haag, Utrecht enz. Zorgt altijd voor hilarische momenten. Verder: grapjes vat ik meestal niet. Vooral beneden in de keuken wordt natuurlijk veel en snel heen en weer gegrapt. Dan mis ik eigenlijk altijd de clou. Dat betekend niet dat ze mijn grapjes niet leuk vinden, daar moeten ze wel om lachen. De grapjes gaan trouwens nooit over sex. Waar dat bij mij in huis geregeld voorkomt, heb ik er hier nog 0 gehoord.
Vanochtend heb ik aan de opa uitgelegd dat wij in Nederland maar 3 lidwoorden hebben, namelijk de, het, en een. Er is dus geen onderscheid in 'de' voor een man en 'de' voor een  vrouw (wat je in het Duits natuurlijk wel hebt, namelijk der Mann en die Frau). Daarom zijn al die Duitse lidwoorden voor een Nederlander ook enorm moeilijk toe te passen. (de aanleiding was het feit dat ik ergens om vroeg en daar 'die' voor neerzette, terwijl ik 'das' had moeten gebruiken.)
Wat verder? Ik vind dat vooral veel oudere Duitse dames zich vaak heel verzorgd kleden. Rode lippenstift, een mooie jas, luxe leren tas. De Duitse jeugd kleed zich niet heel interessant, terwijl er hier wel echt geweldige winkels zijn.
Duitsers houden van dikke auto's. Waar je in Nederland hier en daar een BMW of een Mercedes ziet, zie je ze hier overal. En ze zijn groot!
En tot slot één van de beste verschillen met Nederland: De winkels zijn hier in de grote steden altijd tot 8 uur open!

Groetjes en een kus uit Duitsland!