Opa en oma op bezoek en sushi-les

Hoi allemaal,

Afgelopen week weer wat hoogtepunten gehad, dus daarom alweer een berichtje. Donderdag waren opa en oma van Koningsbruggen hier. In het restaurant hebben ze kennis gemaakt met Hannah, Yannick en Fiona. Daar hebben ze ook even een broodje gegeten (de keukenbrigade vond het erg grappig dat ze een broodje bestelden. De meeste Duitsers eten immers warm tussen de middag en al helemaal als je in een luxe restaurant zit).

Daarna zijn we Gummersbach in gelopen en heb ik even laten zien wat daar zoal te doel valt (niet veel). Helaas regende het ook erg hard!

In een café nog even een lekker stuk Duitse taart gegeten. 

 Om 5 uur gingen opa en oma weer richting Nederland, zodat ze op tijd terug waren. Het was erg gezellig dat ze even langs kwamen!
Gisteravond was het sushi night in de Muelenhelle! Sushi is in Duitsland nog niet zo populair als in Nederland, waar ieder dorp een sushi tent heeft. Het restaurant was dan ook helemaal vol geboekt.
Ik had gevraagd of ik misschien een beetje mee mocht helpen bij het sushi maken en dat mocht!
Het geheim van sushi is dat de rijst eigenlijk nog een beetje ongaar is als je het gaat gebruiken. Je doet er dan sushi kruiden-water-spul bij en laat het dan nog even staan. Als dat goed is ingetrokken kan je de rijst gebruiken.

De rijst zat overal en niet alleen tussen de Nori vellen!

 Als je de rijst gebruik terwijl hij nog warm is plakt het nori vel ook goed aan elkaar. Flink aandrukken en tadaa!

Hmmmm, repen zalm, avocado, tonijn en komkommer,

 Helaas moest ik 's avonds bij het serveren natuurlijk werken, dus ik heb de sushi niet aan kunnen snijden. Maar om 9 uur kwam Michel naar boven met een groot bord sushi voor mij!

Ziet er goed uit toch?!

Verder gaat het met Fiona de laatste tijd verbazingwekkend goed. Ik ben heel consequent, iedere keer hoort ze dezelfde dingen en duidelijk. Volgens mij vindt ze dat erg fijn, want ik krijg steeds allemaal kusjes van haar en 's avonds klimt ze vaak op mijn schoot om even te knuffelen.

Afgelopen week zijn we samen in de regen naar de supermarkt gelopen en dat was serieus heel grappig. Ze heeft staan stampen in de plassen en lopen giebelen dat het een lieve lust was. 

Ik merk wel aan mijzelf dat ik het eigenlijk moeilijk vind om zo weinig op de planning te hebben staan. 6 jaar lang had ik iedere week werken, school, zwemmen, muziekles, orkest, wedstrijden, vriendinnen en huiswerk (soms :-) ). Hier heb ik alleen maar op dinsdag Duitse les en overdag en 's avonds oppassen. Verder ben ik vrij. Ik probeer nu wel om de dag naar de sportschool te gaan.

Het is niet echt dat ik mij verveel, maar meer gewoon dat ik iedere keer denk: is er niet iets wat ik moet doen/waar ik heen moet/waar ik aan moet denken? En dan is het antwoord dus nee. Op de een of andere manier voel ik mij daardoor JUIST rusteloos, alsof ik iets MOET doen. 

Geef mij maar lekker een volgeplande week.

De positieve keerzijde is daarentegen dat ik wel weer heel veel tijd heb om te lezen. Ik kan hier weer 2 boeken in een week lezen en dat is echt lang geleden dat ik dat heb gedaan.

Verder ben ik druk bezig met dingen regelen voor mijn reis. Heb een creditcard aangevraagd (ja, maak je maar gerust zorgen, dat doe ik namelijk ook, ook al ligt dat ding op dit moment nog in Nederland), mijn visum voor Australië is aangevraagd, ik kan inloggen op de accounts van mijn bustickets, heb reisboeken besteld, heb uitgezocht waar je het beste kan bungeejumpen, wat een goede surfschool is, en of het nou wel of niet handig is om bergschoenen mee te nemen (nee dus, sorry mam en pap, maar ik laat ze officieel thuis).

Hartstikke leuk allemaal! Ik begin er ook steeds meer zin in te krijgen om voor lange tijd op weg te zijn en  nieuwe dingen te ontdekken.
's Avonds voor het slapen gaan kijk ik altijd nog even op mijn telefoon of het al 'morgen' is in Nieuw Zeeland en hoe laat het op dat moment in Bangkok is.
Soms knijp ik hem nog wel, maar het beginnen nu steeds vaker vlinders te worden die in mijn buik rondvliegen in plaats van bakstenen. Ik denk omdat het nu steeds echter gaat worden en ik alles ook steeds meer uit kan werken.

Great Barrier Reef, kan niet wachten om het in het echt te zien!

Groetjes uit Duitsland!
Anouk